2019/10/13

SAREETAN SARETZEN???


 sare sozialak bilaketarekin bat datozen irudiakredes sociales bilaketarekin bat datozen irudiak

Sareen kontuan, beste gai guztietan gertatzen den bezala, alde eta kontrako amorratuak izan dira hasieratik. Eta sareei buruz nagoenean harantzago joan nahi dut HIKT orokorreraino ahal bada (interneta, watxapa, smartphonak....).

Alde batetik eszeptizismo haundia egon da eta batez ere hezkuntzako munduan: ez dutela idazten ezta irakurtzen ikasiko, irudien munduari suprabalorizazioa ematen diogula, arriskurik baino ez daudela interneteko munduan,....
Eta beste aldetik optimismo izugarrian mugitzen direnak, IKTroak-modernoenak-berritzaileenak..: zabaltzen diren informazio aukerak, aplikazioak, zabalketa orokorrak...
Polo deseberdinetan eta askoz hobeto erdian dagoen tartean mugi gaitezke, baina jakin badakigu eta ezin dugu inola ere ukatu, internetarekin batera etorri den informazioaren demokratizazioa, sareen horizontalizazioa eta kolektibo askoren ahalduntze prozesua egon badagoela.

Ala eta guztiz ere hezkidetza eta feminismoari buruz baldin bagaude, hemen ere badugu oraindik kriston erronka gainditzeko, hemen ezta ez dugulako bataila lortuta ezta are gutziago gaindituta.
Populazioaren erdia izanda, gure begirada ez da askotan agertzen, zifrei erreparatu baino ez dugu egin behar: zenbat emakume aipatzen dira wikipedian?, zenbat orrialde mezu matxistak josita daude?, zenbat ziberkoso ematen dira?, zein da orrialde feministei ematen zaien erantzuna?....eta hori jolasen, bideo eta beste gai askotan sartu barik.

Internet hau gureganatu beharko dugu be berdintasunean murgiltzeko eta horrela hezkidetzaren alde lan egiteko.


Ni pertsonalki oin arte watxap eta facebook sareetan baino ez nenbilen, eta egia esan batez ere bigarrenarekin aukaera asko zabaldu zaizkit. Orrialde oso interesgarriak topa ditut, artikulu pilo irakurri ditut haiei esker, jende berriarekin harremanatzen hasi naiz eta kasu askotan elkarrekin sareak sortu ditugu be...

Aste honetako erronkarekin batera instagram eta twiter probatu egin dut.
Instagramen kasuan seme-alabak jarraitzeko zabalduta nuen eta twiter batek daki...ze oin konturatu naiz 2010etik dekodala kontua zabalik jajaja. Beraz, hauek biak ez ditut kontrolatzen ze kasurik bez ez diet egin.

Hemendik aurrera ia, etekinak ateratzea espero dut.....Baina mometuz niretzako interesgarriena eta probetxu gehien atera diodana....ezpairik gabe Facebooka izan da ("pureten" sarea jejeje).

Ziberaktibosmoari dagokionez, oso interesgarria deritzot bide honi.
Azkar zabaldu daiteke, mugarik gabe gehienetan...baina benetako aktibismoa argi dekot egunerokaotasunean egiten dela, kalean, lanean, eskolan, bizitzan...


Ia posiblea dugun frente guztiak  batera zabalik eta aktibo izatea gure helburuei heltzeko.
Sareetan saretzea beste bide bat izan beharko.



Sareak eta hezkidetza, gazteak



 XXI. mendeko hezkuntza hezitzaileak ziberaktibismoa hezitzailea behar ote du?


Neure buruari galdera hau egiten hasi naiz. Testuak gogoeta honetan murgiltzeko oso apraposak izan dira. Irakurritako testuen laburpena poster horretan biltzen saiatu naiz, gauza askoren falta oraindik noski.






Maite Goñin dion bezalaxe HIKT aparteko komunikazio tresnak dira, baita kolaborazioa bideratzeko ere. Hala ere, kontuan izan behar dugu konpetentzia digitala testuinguru ideología-kultura-ekonomian garatzen dela eta beraz, gure gazteak, emakumeok zein gizonek ez garela hortik kanpo bizi. Horregatik sarritan, interneten emakumeok jasaten ditugun desberdintasunak bizi daitezke, baina era sutilago batean (Ianire Estebanez). Bat egiten dut Ianirekin dioenean lehendabizi jarrera kritikoa landu behar dela gazteekin, hori ezinbestekoa baitugu berdintasuna lantzeko.
Bestalde, dudarik ez dago gazteak era teknologikoan hazi direla eta eurengana hurbiltzeko hezitzaileok teknologia berrietan konpetenteak izan behar dugula; baina kontuz, zorroak ez du edukia ordezkatu behar.  Niretzat edukiak dira muina, HIKTei garrantzia kendu barik.
Askotan entzun izan ditugu mezuak non esan izan den hezkuntzaren konponketak teknologia berrietatik datozela, eta ikerketek ez dute hau guztiz egiaztatzen. Bat nator Gloria Bonderrek dionaz; hau da, teknologiek bere kabuz ez dute aldaketa egiten zentzu transformatzailea emanez, zentzua, norabidetasuna eta balioa eman behar zaie. Eta bai, emakumeok horretan egon behar dugu, sortzaileak izan behar gara, ikuskera ireki behar dugu, proposamen berriak interneten bidez plazaratu behar ditugu, ziberaktibismoa alegia.
Amaitzeko, zer esan zientzia eta teknologiaren inguruko datuetaz. Nik egindako tesian ere horren inguruko zenbait datu lortu eta aztertu nituen. Noizbait interesa izatekotan guztion artean gustura partekatuko nituzke. 


Bestalde egindako galderen erantzunak zuokin konpartitzea ere nahiko nuke: 


  • ·         Zer izan da berria? Interesgarriena? Erronkak?
Niretzako mezua izan da berria: feminismoa planteatu den erronkatik, ziberaktibismotik hezitzailetik alegia. Inoiz ez dut horretaz pentsatu. Interesgarria iruditu zait, baina abiadurek beldurra ematen didate, eta batzuetan mezua arinegi doala iruditzen zait.

  • ·         Ze erabilera eta etekin ikusten dizkiozu sare sozial hauei? Zergatik da hain garrantzitsua ziberaktibismo hezkidetzailea?
Ziaberaktibismo hezkidetzaileak teknologia berrietan muinetariko bat izan beharko luke, gizarte berdintsuago baterantz joan nahi badugu; bestela betiko esteriotipoak klonatuko dira interneten. Sare sozialetan jarritako edozer gauza era esponentzialean zabaltzen da; beraz, gazteek horretaz jabetu behar dira; hau da jarrera kritikoan hezitu behar ditugu. 




 Ni sare sozial batean nago bakarrik, whasapp-ean. Nire intimitatea asko baloratzen dut eta, agian horregatik ez dut besterik nahi momentuz.  Hala ere, beste sare batzuen inguruko argudioak  ulertzen ditut. 





Sare sozialak, munduak "habitatuz"



Sare sozialak, pertsona eta erakundeen artean plataforma digitaletan osatutako komunitateak dira eta hainbat aukera eskaintzen dizkigute edukien eta komunikazioaren inguruan.

Manuel Castells-ek "Informazioaren gizartea"ren kontzeptua erabilitakoan, ekonomia eta globaltasunarekin lotutako ideia nagusi hau azpimarratu zuen...





Hortan datza, nere ustez, Sare sozialen inguruko gakoetako bat: globala eta lokalaren arteko loturetan kokatzearena. Sareak erabiltzen ditudanean, twitter batipat,  globaltasunaren ilusioa izan dezaket baina berehala lokalean ari naizela ikusten dut. Noski "lokala" den hori zabaldu egin zaigu sare sozialen bidez, baino Castells-ek azpimarratzen duen erabaki estrategikoen mundu hori beste bide batetik doala ere somatzen dut.






Nuria Vergés-ek erabiltzen duen "habitar el mundo" kontzeptuari helduz mundu lokala eta mundu globaletik aparte, online eta offline munduen artean bizi garela gero eta nabarmenagoa da. Zein dugu erronka?  Bietan lekua izatea, bietan modu libre eta seguroan bizitzea: informazioan, komunikazioan, edukietan, problemen konponbidean,... Eta ardatz guzti horietan, garapen teknologiari buruz ari bait gara, EHUko Ane Larrinagak dion bezala neskat eta emakumeak at daudenaren distopiari aurre egin. Hemen ere mundu aukera desberdinak daudelako gizon edo emakume izan, omisio patriarkalak agerian uzten duen bezala. 

Hiru mundu hauetan kokatzeari ematen diot garrantzia, eta sare sozialak tresna interesgarria direla deritzot, oso sare gutxi erabiltzen ditudan arren. @msuj






Sare sozialak, hezkidetzarako tresna? (I)

Aste honetako irakurgaiek sare sozialei buruz ertz eta ikuspegi ezberdinetatik hausnartzen lagundu didate. Hona jaso ditudan hainbat ideia, apunte gisa gordeko ditudanak, aurrerago testu luzeago batean garatzeko: Hasteko, azken urteotan teknologiaren alorrean eman diren aldaketak iruditu zaizkit deigarri: nire buruan IKT besterik ez ziren arren (Informazio+Komunikazio Teknologiak), gaur egun HIKT esaten zaiela jakin dut (Harreman+Informazio+Komunikazio Teknologiak) eta hainbat egileren arabera IKTtik, EHTrako bidea egina dela jada:
Iturria: Hezkidetzan Esku Hartzen ikastaroko "Sare sozialetan murgiltzen" gaiko irakurgaia

Izendapenaren garapenean ikus daitekeenez, informazio eta komunikaziorako teknologiei hezkuntzarekin lotutako ahalmen eta helburu positiboak esleitu zaizkie (ikaskuntza, ezagutza, ahalduntzea, partaidetza, elkarlan hezkidetzailea), eta halako teknologia lortzeko lanean ari diren eragileak egon badauden arren, aurre egin beharreko zailtasunak ez  dira gutxi, izan ere:

Hala, irakurri dugu genero arraila presente dagoela ingurune digitalean (oinarrian dauden ikasketetatik hasita, erabiltzaileetaraino) eta patriarkatuaren eragina, jendartean bezala, teknologia digitalean ere agerikoa dela (Florencia Goldsmanek Pikara Magazineko artikuluan azaldu bezala, eta aldizkari digital horretan #InternetFeminista etiketapean topa daitezkeen artikuluetan ere). Hori horrela, teknoeszeptizismo eta teknobaikortasunaren arteko jarrerak topa ditzakegu hezitzaileen artean; eta, era berean, jarrera baikorrak eta ez hain baikorrak teknologia digital horren parte diren sare sozialekiko.
Baikorrek azpimarratzen dute sare sozialek konpetentzia digitala garatzen laguntzeko duten potentzialtasuna (bost azpikonpetentziaz osatu dago, Maite Goñik 10 minututan podcasteko saio honetan azaltzen duenez: alfabetatze mediatikoa, komunikazioa eta kolaborazioa, eduki digitalak sortzea, segurtasuna, arazoen ebazpena) eta sareotan egoteko beharra, parekidetasunaren eta aniztasunaren aldeko diskurtsoak zabaldu daitezen. Ezkorrenek, aldiz, sareek gorrotoa eta matxismoa zabaltzeko eta indartzeko ere balio dezaketela diote, algoritmoak kontrolatzen dituztenek (sareen oinarrian dauden enpresa ez-gardenak) mezuen irismena eta gure datuak kontrolatzen dituztela, eta erabiltzaileak mendeko bihurtu nahi dituztela beren negozioaren mesedetan.   
Ziberaktibismo hezkidetzailea beharrezkoa al da? Nire ustez, bai, dudarik gabe. Baina “kritiko” ere erantsiko nioke: ziberaktibismo hezkidetzaile kritikoa sareekiko eta teknologia digitalarekiko. Horretarako, oso presente izan beharko genuke Okupar las redes sociales del amo artikuluko hasierako Audre Lorderen aipua “nagusiaren tresnek ez dute sekula eraitsiko nagusiaren etxea” (hori konpontzeko bide bat sare sozial libreen alde egitea litzateke) eta, batez ere, presente izan zibermunduko aktibismoa hezur-haragizko aktibismoaren osagarri bat besterik ez dela. Nire ustez, oraindik, gure inguru hurbilenean (familian, lagunartean, lanean, kalean) dago hezkidetzaren aldeko gure eragin-eremu behinena.