Hasiera gorabeheratsu samarra izan nuen eta kostatu
zitzaidan pixka bat formakuntzan sartzea, baina behin irakasleen laguntzaz
hasita, oso interesgarria izan da prestakuntza honetan parte hartzea.
Formakuntza bizia izan da, baina ikaskideen arteko parte-hartzearen bidez eta
irakasleen laguntzari esker, bidea atsegina izan da.
Beraz, ikastaroarekin lotuko nituzkeen 3 hitz hauek
lirateke: Intentsua, bizia eta malgua.
Bestalde, maila pertsonalean zein profesinalean hausnarketa
sakonak egiteko bidea eman dit ikastaroak eta euki izan du eragina ere nire
inguruan. Alde batetik eskolan, gauza batzuk martxan jarri direlako eta beste
alde batetik nire familian ere, gai guztien inguruan alabekin eta bikotearekin konpartitu
dudalako hausnarketaren bat, eztabaidak sortuz.
Laburbilduz, plazer bat izan da ikastaro honetan parte
hartzea!
Mila esker denoi zuen esperientziak partekatzeagaitik eta irakasleei,
partekatutako baliabideengaitik eta bidean eskeini didazuen laguntzagaitik.
Ikastaroan bizitakoa laburbiltzen duen abesti batzuk etorri
zaizkit burura, baina azkenean honekin geratu naiz, abeslari hau oso gustoko
dudalako: Rozalen-en “Girasoles”
Eta bukatzeko, ertorkizunera begira,
itxaropena, nahia eta asmoa, hau da: Betaurreko moreak behin jantzita ezin direnez kendu (hori da
nire bizipena behintzat), betaurrekoak nire
ingurukoei eskeintzea.
JARRAI DEZAGUN BIDEA EGITEN ESKOLA HEZKIDETZAILERUNTZ!!!
Aste honetan, tratu onak izan dugu gaia
eta tratu onak, hezkuntza komunitatean harremanetarako ardatz izan beharko
liratekela ere hausnartu dugu.
Nire ustez, norbera bere buruarekin eta
gorputzarekin ondo sentitzen bada, elkarbizitza erreztu egiten da. Horretarako,
norbere burua ondo ezagutu behar dugu eta armonian hazi behar gara. Horregaitik
eskoletan ere, oso garrantzitsua ikusten dut emozio, sentimenduak,…lantzea eta
norbanakoen ezaugarrien onarpena baita ere; ikasleak lagundu behar ditugu
autoestimu positiboa izan dezaten, beraien buruetaz harro egoten, seguru
sentitzen eta nahi dutena edo behar dutena beldur gabe adieraztea. Honek kalitatezko
elkarbizitza ahalbideratu dezake eta baita ere ikasketak hobetu eta erreztu. Horrela,
inguruko pertsonekin sortzen ditugun harremanak ere ardurazkoak eta
errespetuzkoak izatea ahalbideratu ditzakegu.
Bestalde, komunitate osoarekin eta
konkretuki familiekin eraikitzen ditugun harremanak aipatu nahi ditut. Askotan,
irakasleagoa familiak gutxiesten dituzte eta alderantziz ere, familiak
irakaslegoa gutxiesten du. Niretzat asko zaindu beharreko harremanak dira
familia-eskolaren artekoa; alde batetik eredu izan behar garelako eta bestetik,
ikaslearen ongizatea nahi dugulako eta eskola-familiaren arteko harremanak
funtsezkoak dira horretarako. Beraz, elkar bizitza osasuntsu baten alde
esfortsu guztiak ipini beharko genituzke, denon onurarako.
Laburbilduz, hezkuntzan lantzeko erronkak, nire ustez, hauek
lirateke:
- Elkarbizitza eta pertsonen arteko harreman positiboak eraikitzeko
ekintzak antolatu.
- Ikasleen eta familien parte hartzea bultzatzen dituzten
ekintzak antolatzea; onartuak, baloratuak eta errespetatuak sentitu daitezen.
- Aurreiritziak sahiestu.
- - Era
kontzientean ekin behar dugu eta kritikoak izan gure jarrerekin: zelako hitzak
erabiltzen ditugun, gertukoak agertzen garen,… enpatiaz jokatu.
- - Geletan
elkar entzutea, errespetua, onarpena, elkar laguntza,…landu.
- - Ingurunearekiko
harremanak zaindu behar ditugu: Ingurua zaindu, birziklatu,…
Aurreko guztia eskoletan, familia zein ikasle eta irakasleekin
lantzeko aproposa izan daitezkeen baliabide hauek proposatzen ditut:
* Gure
eskolan, haur hezkuntzan, erantzukidetasunaren inguruan egiten ditugun
ekintzak: gela barruan, erratza eta palak dauzkagu, area, hamaiketakoko
apurrak,…batzeko. Trapuak mahaiak garbitzeko. Edalontziak ere astean behin
ikasleek garbitzen dituzte; eta baita tenpera poteak ere. Hamaiketakoa ere
ikasleek prestatzen dute. Denek hartzen dute parte.
*Zaintzari buruzko
Naizenek egindako bideoa; zaren bezelakoa maitatua eta onartua izatearen garrantziaz.
· * Bukatzeko,
ingurumenari lotutako bideo hau patekatu nahi dut. Bideo honetan ekofeminismoaren inguruan hitz
egiten dute Yayo Herrerok eta orduñako Ekoizpen proiektuko kidea den Marijo.
Aurreko edizioetako post hau aukeratu dut,baliabide interesgarriak
eskeintzen dituelako; gehienak ikasle nagusiekin erabiltzeko badira ere (ni
HHkoa naiz), azkenengo bideoa oso polita iruditu zait eta gure jarrera
egunerokotasunean hausnartzeko ere bikaina!
Indarkeria matxista, gizonek
eragindako emakumeenganako indarkeria da; dena dela indakeria matxista,
emakueek eta baita arautik kanpo dauden gizonezkoek ere jasaten dute, hau da,
historikoki emakumeekin lotu izan diren ezaugarri eta jarrerak erakusten duen
edonork jasan dezake indarkeria matxista.
Indarkeria matxistaren izebergaren
bidez argi ikus daiteke indarkeria mota guztiak, esplizituak zein eskutukoak, eta
hau baliogarria izan daiteke ikustezin diren jarrera hoiek detektatu, bistaratu
eta eman behar zaien garrantzia emateko. “normaltzat” hartzen ditugun eguneroko
jarrerak salatzeko, bideo honetan azaltzen den bezala:
Horregaitik da hain garrantzitsua
eskola eremuan guzti hori lantzea; indarkeria esplizitua(ikusten dena,izebergaren puntan dagoena) ekiditzeko, eskutuan dauden beste indarkeri motak
bistaratu behar ditugu eta hoien inguruan eskolan eskuhartzea egin, adibidez:
-Mikromatxismoak detektatu, hausnartu
eta esku hartu. Honen barne eskola, gela, jantoki, …ko betebeharrak denen
artean burutzea.
-Maskulinitate hegemonikoen eta ez
hegemonikoen ezaugarriak ikusi eta maskulinitate ez hegemonikoei balorea eman.
-Mutilengan begirada ipini. Eta “bai
bakarrik da bai” landu.
-Maitasun erromantikoa deseraiki.
-Zaintza erdigunean jarri, baloratu eta
elkar zaintzarako ekintza amankomunak burutu.
-Aniztasuna bistaratu eta eredu anitzak
eskeini momento oro, lgtbq+ fobiak bistaratuz.
-Sentimendu eta emozioei espazioak eta
denbora eskeintzea.
-Neskei hitza sarritan eman, parte
hartze aktiboa sustatu,…azken finean, neskak ahaldundu.
Ikasleekin lantzeko, ondorengo
baliabide hau gomendatuko nuke mikromatxismoak bistaratzeko:
Hirugarren zikloko ikasleekin egingo
nuke. Lehenengo eta
behin bideoa ikusiko nuke beraiekin, ondoren, bideoan agertzen diren egoeretaz
hausnarketa egin eta holako egoera
antzekoak zerrendatuko genituzke. Bukaeran, zerrendatutako edoerak
aukeratu eta taldeetan antzezpenak egin eta grabatu; aurrerago eskolako
gainontzeko ikasleei erakusteko.
Eta maskulinitateak eta aniztasuna
(Lgtbq+) lantzeko, honako baliabide hauek erabiliko nituzke, hausnarketarako oso baliogarriak:
Bukatzeko, aurreko edizioetako honako post
hau aukeratu dut, batez ere baliabide asko partekatzen dituelako ta batzuk
baliogarriak direlako geletan erabiltzeko:
Azken urteotan, eskolan, bagabiz gatazken inguruan
bueltaka eta gai honek hausnarketarako bidea eman dit. Egia esan uste nuen gure
eskolan, gatazkak era egokian bideratzen saiatzen ginela, baina egia esan, pausu
batzuk eman ditugu bai, baina garrantzitsuena falta zaigula konturatu naiz, jarraipena
egitea eta formakuntza hain zuzen ere.
Asko gustatu zait Galtung-ek erronka moduan
planteatzen duela gatazka irakurtzeak. Erronka moduan hartzen badugu, daukan kutsu
negatiboa baztertuko dugulako eta gatazka konpontzeko erari emango diogulako
garrantzia.
Eta gatazkak bideratzeko moduari buruz ari garenean,
genero-analisia ezinbestekoa da, neska zein mutilen beharrak kontutan hartuz
eta emakumeei esleitu zaien gatazken trataeraren modua kontutan hartuz. Eta
biolentzia eta agresibitatea ekiditu, gatazkak bideratzeko modu berriak
eraikiz, elkarrizketa, elkar entzutea, sentimenduetaz hitz egitea, enpatia,…bultzatuko
dituena.
Hori guztia ikusita, eskoletan erronka nagusiak hauek
dira nire ustez, giroa eta harremanak hobetzeko asmoarekin:
·Gatazkak bideratzen ikasi eta irakastea
·Horretarako irakaslegoaren eta beste agente batzuren
(jantokiko begiraleak, familiak,...) etengabeko formakuntza behar da.
·Herramientak eskeini behar zaie ikasleei.
·Eta Isabel
fernandez-ek aipatzen dituen 5 eremuen lanketa: kontzientzia hartzea,
curriculuma, banakako tutoretzak, partaidetza eta antolakuntza.
Gatazkak era
eraikitzailean konpontzeko eta bideratzeko baliabide bat, ADOSTOKIAK dira.
Bertan ikasleek kontzientzi hartzen dute gertatu denaz, elkar entzutea dago,
denek daukate hitz egiteko beraien momentua, sentimenduetaz hitz egiten da,
enpatia lantzen da eta ikasleak dira konponbideen protagonistak.
Horrela,
gatazken bideratze erailitzaile batekin, eta berdintasunean oinarritutako
gatazken bideratzearekin, harreman osasuntsuagoak lortu daitezke.
Bestalde, Paco
Cascon-en hitzaldi bat partekatu nahiko nuke, luzea da baina merezi du bera
entzutea.
Bukatzeko,
foroan partekatu dudan bideo batzuk ere oso baliabide interesgarriak izan
daitezke ikasleei lankidetzaren garrantziaz ohartarazteko.
Aurreko urteetako post
hau aukeratu dut, baliabide ugari, eta interesgarriak partekatzen
dituelako: kontzientzia hartzeko bideoak, hitzaldiak, ikasleekin erabiltzeko
baliabideak,…
Heziketa afektibo
sexualetaz pentsatzeak eta eskoletan landu beharko litzatekeenaz hausnartzean,
aurreko bi gaiak datozkit burura. Sexua eta sexualitatea eraikuntza sozio kulturalak
izanik, horrek ematen digu pista zer nolako hezkuntza sexuala eskeini behar
diegun gure ikasleei. Alde batetik sexuaz aritu garenean intersexualitateaz ere
aritu gara eta bestalde sexualitateaz aritu garenean, dauden errealitate
anitzak ikusi ditugu (LGTBIQ+). Beraz, gure lana eraikuntza soziokultural hoiek
zalantzan jarri, deseraiki eta desikasten laguntzea izan beharko lirateke; eredu
heterosexual hegemonikotik aldenduz, ez heterosexualitatea zalantzak jartzeko
baizik eta eredu hau ugalkortasunari lotuta dagoelako (oraindik ere eskoletan
ugalketaz aparte ezer gutxi eskeintzen zaielako ikasleei) eta desberdindu
beharko genukeelako ugalketa eta desirak- plazerra, benetako hezkuntza afektibo-sexual
hezkidetzailea eskeintzeko.
Bestalde, pornoaren
kuntsumoaren inguruan dauden estatistikak ikusita, argi
geratzen da heziketa afektibo sexualaren beharra, gure ikasleen hezkuntza
sexuala pornoan soilik geratu ez dadin. Egungo pornoak (nahiz eta hasi den
beste porno mota bat eratzen) sistema heteropatiarkalaren ereduak
erreproduzitzen ditu, bertan agertzen diren harramanak hierarkikoak dira, dominazioan
oinarritzen direlarik askotan. Gainera, gizonezkoen plazerra da bilatzen dena,
gehienetan harreman heterosexualak dira agertzen direnak eta koitalak. Eta…non daude
klitorisak? Kontutan harturik emakumeek dugun plazerra lortzeko aparatua dela….berriro
ere ezkutuan geratzen da.
Aurreko edizioetako post
hau aukeratu dut bi arrazoiengaitik:
· - Alde batetik
guztiz ados nagoelako irakaslegoaren formakuntzaren garrantziarekin, eta post-ean
aipatzen den moduan, administrazioak bai (handik eskeini behar digutelako formakuntza)
baina irakasleok ere formazioa jasotzeko prest egon behar dugu. Eta ez hori bakarrik,
formazioetan jasotakoa aurrera eramateko eta esku hartze egokia egiteko
konpromezua hartu beharko genukeela ere uste dut.
· - Bestalde, Psiko
woman-en bideoa oso interesgarria iruditu zait Asexualtasunari bisibilizazioa
emateko, asexualitatearen inguruan ez delako askorik hitzegiten nire ustez. Horregaitik,
hausnarketarako eta bisibilizatzeko bideo egokia dela iruditzen zait.
Guzti honengaitik, nire ustez eskolan lantzeko erronka
nagusienak hauiek dira:
· * Lehenik eta behin
formakuntzak, irakaslegoari noski, baina familiei baita ere.
· * Ikastetxeko erabakia izatea, programazioan eta IUP-ean txertatzea.
· * Sexu aniztasuna islatzea.
· * Gorputz anitzen irudiak eskeintzea.
· * Hizkuntza hezkidetzailea erabiltzea eta denari izenak ipintzea (ez dena
aipatzen, ez da existitzen)
* *Irakasleagoa, ugalketari zuzendua dagoen eredu heterosexual-koitaletik haratago
begiratu beharko genuke.
· * Mundu guztiak zakilak egiten dakienez, genital desberdinak marrazten
erakutsi, genital intersexualak eta aluak barne, klitorisari bere espazioa
emanez.
Bukatzeko, iaz nire alabei erosi nien liburu bat
gomendatu nahi dizuet, ikasleekin lantzeko aproposa iruditzen zaidana: “Sexo es
una palabra dibertida”. Cory silverberg
eta Fiona Smyth-en
liburu bat da, ilustrazio dibertigarriekin eta irudietan aniztasuna presente.
Aste honetan zehar, identitate sexualaren
inguruko hausnarketa honetan, gizarte hetereopariarkalean oinarritutako sexu
biologikoaz, binarismoan oinarritutakoa, baina baita binarismotik aldentzen den
sexuaz ere aritu gara. Baita sexu orientazioaz ere, eta sistema hetereopatriarkalak
“ontzat” hartzen duen heterosexualitateaz (helburutzat ugalketa duena)haratago,
abaniko zabal bat dagoela ikusi dugu, bukaezina esango nuke. Eta gorputz anitzen inguruan ere hausnartzen ibili
gara, ezartzen dizkiguten kanonetatik kanpo dauden gorputzak eta hoien
desiragarritasuna bistaratuz. Horregaitik aukeratu dut hezkuntzarako aproposa
izan daitekeen esaldi hori: Gorputz, desio eta sentsazio pillo! Gure ikasleen
gorputzak, desioak eta sentsazioak errespetatuz gero, beraien eskubideak
bermatu daitezkeelako eta beraien identitatearen garapenean bidelagun izan gaitezkelako.
Izan nahi duten bezelakoak izaten eta aukeraketa askeak egitenlagundu diezaiekegulako.
Aurreko
edizioetakosarrera hau aukeratru dut, ezgaitasuna duen
neska baten adierazpen bideoa asko gustatu zaidalako. Egia da gizarteak
orokorrean persona hauek asexualak balira bezela begiratzen dituela eta bideo
honek gai horren inguruan gauza asko argitzen ditu.
Bestalde,
sentsibilizaziorako baliagarriak izan daitezkeen baliabide hauek
partekatu nahi ditut:
·Bideo honetan ikusi daiteke zelan lotzen gaituen sistema hetereopatriarkalak:
·Korapiloak askatzeko eta identitatea, desirak, orientazioa... desberdintzek bideo aproposa:
Bukatzeko, ikastetxean lantzeko erronkak, nire ustez, hauek izan daitezke:
- * Ikastetxean
ikasleekin batera adostutako elkarbizitzarako arauak ondo definituak izatea.
- * Espazio
seguruak izatea edo bilakatzea.
- * Zaintzari
garrantzia ematea eta erdigunean jartzea.
- * Irakaslegoaren
etengabeko formazioa.
- * Eredu
askotarikoak eta anitzak eskeini eta materialetan gorputz anitzak bistaratu.
Esteka
honetan , NAIZ-eko artikulu baten Emilie Hallard autore frantsesak, gorputz
anitzak erreklamatzen ditu (adin, talla, género, kolore,…desberdinetakoak)
Aurreko
ikasturteko post hau aukeratu dut, datu interesgarri asko
eskeintzen dituelako, eta datu hoien bitartez, neska-mutilek egiten dituzten
aukeraketak (ikasketak, lanbideak,…), ez dutela biologiarekin zerikusirik
fragatzen delako. Beraz, ia behingoa apurtzen dugun horrelako esaldiekin: “Biologikoki
desberdinak gara”, “zeozer badago, jaiotzetik desberdinak garelako”, etabar
luze bat. Nire ustez gaur egun holako esaldi hauek erabiltzen dutenek ez daude
hausnarketetarako irekiak, edo aitzaki moduan erabiltzen dute. Askotan
galdetzen diot nire buruari: Zergaitik daukagu holako esaldiak botatzeko
beharra? Askotan gainera emakumeengandik entzunak dira.
Badago behintzat gai bat, soldata arrakala, ezin diogula
biologiari atzikitu. Orain dela hilabete pare bat artikulu honetan argitaratu
zuten bezela, gaur egun oraindik soldata-arrakala existitzen da, nahiz eta
legeak, egon badaude, soldata-arrakala ez emateko. Artikuluan, arrakala
ekidetzeko irtenbideak zeintzuk izan daitezken ere aipatzen ditu; besteak
beste, curriculum itsua ezartzearena.
Aste honetanko irakurgaia eta materiala aztertu eta gero, datuak
irakurri eta gero, ondo ikusten da alde biologikoaz ahaztu egin behar garela
eta benetako aldaketak nahi baditugu, gizarte hetereopatriarkalak ezartzen
dizkigun arauekin apurtu behar dugula behingoz. Eta bide bat, orientazio
hezkidetzailea eskeintzearena da. Gazteek Curruculumak bialtzen dutenean, zelan
irakurri edo zertan fijatzen diren ezin dugu kontrolatu, baina badago gauza
garrantzitsu eta ezinbesteko bat eskeini ahal dieguna: orientazio
hezkidetzailea; hau badago gure esku, eskolen esku.
Eta orientazio akademiko hezkidetzailerako erronka nagusien
artean, hauek aipatuko nituzke:
- - Lanbide guztiei balioa eman eta bistaratu:
zaintza eta etxeko lanak besteak beste.
- - Aurrekoarekin lotuta, oso garrantzitsua
espektatibak; ikasleengan sinistu behar dugu, beraietan eta beraien
gaitasunetan; eta nahiak eta gustuak kontutan izan.
- - Neskak ahaldundu eta mutilei protagonismoa
besteei uzten lagundu.
- - Emozioak eta sentimenduak balorean jarri.
- - Ereduak eskeini: asko eta anitzak.
Azken erronkarekin lotuta, Jone Arriola Elgoibartarrak bere
gradurako aurkeztu zuen lanaren inguruko elkarrizketa hau oso interesgarria
iruditzen zait. Ikus-entzunezko komunikazioan graduatua da eta ikasketa amaierako proiektuari esker, Tabakalerak
antolatzen duen bideo lehiaketan sari bat eskuratu zuen.
Berak dioen moduan, “Emakumearen figurari jartzen
dizkioten filtroak kendu eta benetako emakumea erakutsi nahi izan dut”. Hona
hemen bideoa:
Ezin dugu Curriculum hezkidetzaile bat izan, ez baditugu baliabide eta metodologia hezkidetzaileak erabiltzen.
Eta zailtasun batzuk baditugu bidean:
- Erresistentziak: Alde batetik, nahiz eta eskolak metodologia parte hartzailea eta umea erdigunean jartzen duenaren alde egin, oso zaila da zihurtatzea gela barruan zer egiten den. Eta bestetik oraindik askotan entzuten diren esaldiak entzun beharra:gauzak asko aldatu dira, berdintasuna dago, biologikoa da, jaiotzetik ikusten da zelakoak diren neskak eta mutilak,.......
- Zama guztia hezkidetza arduradunen gain uzten da; Eta ordu asko behar dira gauzak antolatzeko, materiala aztertzeko,...eta gainera, tutoreak, aholkulariak,....ere bagara.
- Formazio falta: hezkidetza arduradunek antolatuta ez bada, ez da formakuntzarik eskeintzen.
- Nahiz eta gaur egun aukera gehiago euki, materiala oraindik oso sexista da eta denbora asko behar da egokia aukeratzeko, moldatzeko, hausnartzeko,....
- Komunitate osoaren inplikazioa beharrezkoa da hezkuntza hezkidetzailea nahi badugu eta esparru guztietara heltzea zaila da.
Aurreko
edizioetako post
hau aukeratu dut, guztiz ados nagoelako esaten duenean teoria eta praktika
ez dela gauza bera, nahiz eta legea eta teoriak hezkidetzari begira egon, errealitatea
ez da berdina, Amelia Barquìn-ek dioen bezela. Eta "superlola"ren bideoa, aurretik ezagutzen banuen ere, oso baliogarria iruditzen zait aniztasuna balioan jartzeko eta estereotipòekin apurtzeko.
Baliabide
hezkidetzaileak aukeratzeko estrategia bat (gehienak edo behintzat nire esku
daudenak aipatu dira bai irakurgaian eta baita aurreko post-etan) “inbertsio teknika”
erabiltzea izan daiteke egoera batzuen aurrean; edota ipuinen aukeraketan ipuin
hezkidetzaileen gidak begiratu. Edo gabonak gertu daudenean, jolas-jostailu-
ipuin aukeratzeko gidak begiratu familiekin elkarbanatzeko.Gu aurten eskolan adibidez hausnarketarako bideo hau bidaltzea pentsatu genuen.
Hizki- zopa honetan hitz batzuk baino ez ditut sartu,
beste asko ere sartu ahal izango nituzke baina bukaezina izango zen zerrenda. Parte
hartzeko denok dugun eskubidea azpimarratu nahiko nuke eta hortik habiatuta
emakumeei konketruki eta orokorrean gizartean dauden kolektibo gutxietsiei
aukerak ematearen garrantzia ere. Eta aukerak ematea esaten denean, benetako
aukeretaz hitzegiten dut, askotan entzuten bait da, ez du parte hartzen ez
duelako nahi. Eta haratago baldin bagoaz eta hausnarketarako galderak egiten
badizkiogu gure buruari?; Ez dugu nahi edo ez gara eroso sentitzen , gure
interesak, nahiak eta beharrak ez direlako kontutan hartzen?, edota askotan
beharbada gure gainetik hitzegiten dutelako?, edota hitza eskeintzen ez
digutelako, edota….? Galdera guzti hauek erantzutearekin batera eukiko genduke
erantzuna eta esku hartzeko aukera.
Eta hezkuntzan ari garenok, erantzunkizun handia dugu gai
honetan ere. Eskolak gizartearen isla diren heinean, bertan jokaera eta parte
hartze ez parekidea ematen da gehienetan, boterezko harremanak. Horregaitik gai
honetan ere adi egotea garrantzitsua izango da, denen parte hartzea ziurtatzeko
eta pare hartze hoietan ezartzen diren harreman motetan esku hartzeko,
errespetua, elkar entzutea, hitza ematea,….landuz. Hau da, parte hartzen ikasi
eta irakatsi.
Honekin lotuta, gure eskolan adibidez, aste honetan, bi
egoera suertatu dira: bata, jolastokian ipintzeko zabu desberdinen artean aukeratzeko
prozesua jarri dugu martxan. Egia da aukeraketa murritza izan dela, udaletxeak
soilik hiru aukera eman dizkigulako baina egoera guztiak izan daitezke onak
ikasleen (guztien) parte hartzea bultzatzeko. Bestea, inauterietarako gaia eta
mozorroa aukeratzeko.
Aurreko urteko POST
HAU aukeratu dut, nire aurreko
gogoetekin bat datorrelako eta interesgarria iruditu zaidalako “parte hartzen jakitea, parte hartu nahi izatea eta parte hartu ahal izatea”ri ematen
dion garrantzia, bat nator bererekin.
Bukatzeko, partaidetza
parekidea sustatzeko BALIABIDE HAU erabilgarria
izan daiteke eskoletan. Bertan, haur, nerabe eta gazteen parte hartzea
sustatzeko lan tresnak azaltzen dira eta
hoiek kontutan hartuz ekintza desberdinak egin daitezke, adibidez, gatazkak
kudeatzeko, adostokiak erabiltzea.
Honako bideo
hau ere interesgarria iruditu zait autoestimua, enpatia eta talde lana
sustatzeko:
Errepresentazio
eta denboraren erabileraren inguruan aztertzen eta hausnartzen, nire herrian ere, beste askotan bezala, emakumezkoen presentzia oso murritza dela
ondorioztatu dezaket. Gaur egun gai hauetan arreta gehiago jartzen den arren
eta udaletxeetako berdintasun planetan jasota badago ere, oso urrun gaude
oraindik; parekidetasuna lortzeko bide luzea dugu.
Horregaitik aukeratu dut ondorengo esaldia:
Aipatzekoa da ere irakurgaiaren sarreran, agertzen diren bi argazkietan,
feminismoa aldarrikatzen dela baina kasualitatea ote da argazki bien
erdi-erdian gizonezkoak agertzea?
Hezkuntza eremuan ere aspektu
askori erreparatu behar diogu: espazioak, espazioen erabilera, gelen
antolaketa, neska-mutilen kokapenak, jolastokiak eta bertan dauden eremuak,
bakoitzari eskeintzen zaion denbora, komunen erabilera,….Eta era kontziente
batean antolatu behar ditugu guztiak, guztiontzako espazioak diseinatu nahi
baditugu.
Aurreko edizioetako post hau
aukeratu dut, nire ikastetxean komunen erabileraren inguruan urtetxo batzuk daramatzagulako
buruari bueltak ematen eta horren inguruko hausnarketa egiten duelako eta
komunen erabileraren inguruko artikulu interesgarri bat aurkezten duelako.
Honekin lotuta, Mallorkako artikulo hau topatu du komunen
erabileraren inguruan:
Bestalde, ondorengo bideo honetan, sensibilizaziorako oso baliogarria izan daitekeen Gare-en egindako tailerren bideo eta azalpena. askotan ez bait gara kontziente inguruan dugunaz eta udaletxeetetik bultzatu daitezkeen holako ekintzak oso baliogarriak izan daitezke.
Aurreko edizioetatik aukeratu dudan posta, sexismoa
hiztegietatik kanpo da.Alde batetik ikaragarri polita iruditu zait izenburua,
ah zelako gizartea izango litzateke sexismoa hiztegietan agertuko ez balitz? Gizarte
feminista!. Eta
bestalde aipatzen dituen bi erronkak ere oso sinpleak izanik (barrak eta
markatxoak eta izen abizenen kontua) oinarrizkoak ikusten ditut. Askotan holako
gauzei daukaten garrantzia kentzen zaielako eta hoien aldaketak sustaten egiten
delako bidea.
Hizkuntza ez sexistarako giden artean, askok ezagunak
izan ditut eta oso baliogarriak izan dira egia esan. Baina aukeratu dudana,
bere formatu gazte eta originalagaitik eta kontatzeko eragaitik (oso hurbila) Canariaseko
Rebeldes de genero gida da. Oso erakargarria iruditu zait. Bertako eremu
hezitzailean lantzeko gomendatuko nituzkeen bi alderdiak hauek izango ziren:
*“Lo que no se nombra no existe”:
emakumeak eta beraien ekarpenak bisibilizatu eta emakumeak hitza eta
protagonismoa hartu eta ahaldundu. Aspektu hauek garatzen laguntzen dituzten
praktikak geletako dinamikan sartu.
* “Otros lenguajes”: Ahozko hizkuntzaz gain, gestuala,
digitala eta ikonografikoa zaindu. Erabiltzen ditugun irudiak zaindu eta
hausnarketarako erabili. Ikasleengana zuzentzen garenean hizkuntzaz gain gure
tonua eta jarrera zaindu.
Nire ustez ikastetxean landu beharreko erronkak hauek
dira, besteak beste:
-Lehenengo
eta behin irakaslegoa kontziente egitea erabiltzen dugun hizkuntzaz, askotan
inkontzienteki erabiltzen ditugulako hitzak, inkontzienteki erabili eta
normalizatu egin ditugulako baita ere. Eta Euskera nahiz eta generoa euki ez,
era sexistan erabiltzen dugula konturarazi baita ere.
-Ikastetxeko
dokumentazio guztia eta familiekin edota komunitatearekin partekatzen diren
dokumentu eta oharretan hizkuntza ez sexista erabili, moldatu eta zaindu.
-Momentu
guztiak aprobetzatu ikasleekin gogoetak egiteko: lantzen diren testuak,
irudiak,… aztertuz,…
-Ondoren,
ikasleak kontzientziatu eta erabiltzen dituzten irainak, txisteak,… aztertu eta
hausnarketa egin.