Horixe izan da alaba-semeen esaldia egun askotan, batez ere asteburuetan.
Eta entzun-ikusten dituzten bideo, musika, jolas, serie eta filma guztietan sartu dut burua. Ez didatela barriro ikasten utziko esan didate, irribarre bat ahoan.
Esan diet pertsona hobea izateko ahalegina egunero egin behar dala.
2016an Miren Amuriza bertsolari, abeslari, idazleari... irakurri nizkionetik Berrian, ahalik eta gehienetan saiatzen naiz erabiltzen. Ahoz ordutik. Ekintzaz lehenagotik, askoz lehenagotik, jakin barik ari nintzen horretan “tratu onak” baino gehiago zirela: “Ondo maitatzea zaintzea da, ez itotzea; onartzea, ez aldaraztea, ez idealizatzea; bestearekin kritikoa izatea da, ez epaitzea; hobetu dezan motibatzea, ez eskasa dela sentiaraztea...” Hitzok oso erraz dira irakurtzekoak, eta ulertzekoak, ez da? Geure buruari begiratuz gero, zenbatek esan dezakegu gai garela gure inguruko pertsonekin horrela aritzen garela? Baita Twitterren edo Facebooken harremana dugunekin? Ondo maitatzea da “Gurasotasun Positiboa”ren proposamena. Lau hitzetan laburbildu daiteke gurasotasun positiboa: Mesedez (zure parte hartzea beharrezkoa da). Eskerrik asko (zure denbora partekatzeagatik). Barkatu (nire okerra onartzen dut). Fidatzen naiz (badakit gai zarela). Ondo maitatzea zaintzatik hastea ez legoke txarto:
Arbasoen hitzetatik Bego Mentxaka-ren Tratu onen bila aipatu nahi dut, ematen dituen baliabideengatik. Etxean pasatu behar ditugun egun hautarako nahikotxo!!
Zein dugu erronka? Desikastea. Honekin ere orain arteko hierarkia eta jabetzari lotutako harremanak ahaztu behar ditugu. Haurrak, ikasleak, ez dira “gureak”. Gurekin batera, elkarrekin bidaiatzen dugun bidaiariak garela imajinatu behar dugu. Eta bidaiaren amaierara onik ailegatzeko denon beharra dugula.
Nondik has gaitezke? Honatx proposamen txiki bat. Egunotan etxean geratu behar garela aprobetxatuz, hainbat ekimen sortu dira. Hoietako bat (Estación Bambalinaren euskaraketa GazteOiartzunek egin omen du) “70 ideia erraz”. Hauek elkarrekin egitea da nere proposamena.
Eta hauek egiten ditugun bitartea, musika entzutea!
Zenbat
gizon ezaguni entzun diozu “Gizon matxista naiz” esaten? Ziurrenik esku
bakarreko hatzamar guztiak soberan izango dituzu zenbatzeko. Zenbateri
“Gizon feminista/aliatua naiz”? Oinetako behatzak ere beharko dituzu...
lagunarenak!
Norberak eragiten duen arazo bat konpontzeko eman beharreko lehen pausua, arazoaren parte eta eragile dala onartzea da. Horra...
ETA EZ NAGO HARRO!!
Eta nire erronka da matxismo honi aurre egitea, bai nigan eta baita inguruko gizonengan.
Horretarako
indarkeria ezberdinak ezagutzea ezinbestekoa zaigu. Izebergaren
bitartez sotilak direnak (mikromatxismoak, hizkera sexista, kontrola,
umore eta txiste matxistak, inbisibilizatzea, baliogabetzea, gezurrak)
eta agerikoak direnak (mespretxuak, umilazioak, xantaia emozionala,
errudun sentiaraztea, alde batera utzi, oihuak, irainak, mehatxuak,
sexu-erasoak, eraso fisikoak, bortxaketak, eta erailketak) ezagutu eta
bereizi ditzakegu. Bdbtz, gizonen batek ez badaki zer diren
mikromatxismoak, bideo honetan hainbat agertzen dira. Zeintzu ezagutu
dituzu?
Bortxametroek (violentometros) indarkeria ezberdinak beste mailaketa baten bitartez
erakusten dizkigute (hau Zizur Nagusiko udalarena da). Eta kontutan
izan, mezuak ez dirala emakumeei zuzenduak!
Aurreko urteetako postetatik Argiñe Alacano Loiti-ren Begibistakoa da edo ez aukeraru dut. Hasieran, erabilitako lehen argazkiagatik (azaldu behar dut zergatik erakarri nauen?)
Eta ostean, post osoarengatik. A zelako lana dana hain ondo zehazteko!
Eman
beharreko beste pausu bat, heteropatriarkatuak definitutako
“gizona”-rekin bukatzea da. Horretarako onartu egin behar ditugu
honakoak:
- Maskulinitate eta indarkerien arteko elkarketa desegin
- Espazio pribatu domestikorako autonomia garatu
- Baliabideak eta poterea partekatu
- Zaintzaren erantzunkizuna onartu
- Emozioekin kontaktuan jarri
Batzuek
honi “Maskulinitate berriak” esaten diote. Etxean aitak bost
hoietatik danak erakutsi zizkigun. Beraz, berriak ez. Maskulinitate
anitzak, ala, maskulinitateak besterik gabe. Eta bukatzeko, aurtengo #M8.an erabilitako lelo bat "lapurtuko" dut, oraingoan gizonoi zuzentzeko:
"Katerik gabe, katean"
Gizon guztion artean egin beharrekoa da erronka hau!
Gatazka hitzaren esanahia Euskaltzaindiaren hiztegiaren arabera: iz.
Interes, iritzi edo jarrera kontrajarriak dituztenen arteko aurrez
aurrekoa. Eta gure iruditegi kolektiboan “aurrez aurreko” hori
beti omen da askatzen indarkeriaren bidez. Hitzezkoa ala bestelakoa,
baina indarkeria.
Duela urte batzuk,
eta bizipen pertsonal batzuei esker, ikasi nuen gatazkak indarkeriaz
askatzeak ez dakarrela benetako askatzea. Enpatia eta asertibitatez
askatzen danean gatazka, orduan askatzen dala benetan.
Eta kontutan izan
behar dugu, inoiz begi-bistatik galdu barik, Rigoberta Menchuk zioen
bezala, bakea ez dala gerrarik eza. Hau da, ageriko gatazkarik ez
ikusteak ez du esan nahi gatazkarik ez dagoela. “Cine Invisible –
Invisible Express”-eko film labur honetan
baten batek pentsa dezake emakumearen erantzunik ez dagoenez, ados
dagoela. Ezezko argirik ez dagoenez, baiezkoa dala, “entzun eta
isil, baiezko borobil” esaera zaharrari men egiten badiogu,
gatazkarik ez da inoiz askatuko.
Aurreko
ikaskideenetatik Amaia
Chueca-ren aukeratu dut. Gure erronka diralako Maria Montessori-ren
hitz hauek “'Bakeari buruz ari gara denok, baina ez du inork
bakerako hezten. Lehiakortasuna erakusten du gehiengoak, eta hau da
guda ororen abiapuntua. Lankidetza eta elkarri laguntzeko hezten
dugunean hasiko gara bakea erakusten”.
Gomendioetan, bi:
Batetik liburutxoa,
gazteekin asertibitatea lantzeko “Asertibititea, ezetz esaten
ikasi”.
Arbasoen hitzak beti dira lagun #Hezkidetza.ren bidean. Oraingo
honetan Leire Garroren “Heziketa
Afektibo-Sexualaren Inguruko Hausnarketa” dakartsuet, batetik
oso adibide onak eta mamitsuak erabili dituelako eta bestetik,
hezkidetzaileon erronkak oso ondo zehaztu dituela uste baitut.
Guzti honen inguruan
sakontzeko aproposa dugu aste hau, ze, zer hoba Zinegoak 2020-ra
hurbiltzea baino? http://zinegoak.com/
Badirudi maitatzen ikasi behar dugula. Aurrena geure burua (honetan
proposatutako ariketatxoa zuek zeuek egitea proposatzen dizuet “¿Qué
cambiarías de tu cuerpo?
https://www.youtube.com/watch?v=mLUliHSHbT4”),
besteak osasunez maitatu ahal izateko.
Txikitatik ikasten
dugu ama-aitak, izateagatik maitatzen. Ahizpa-arreba-neba-anaiak
bardin. Maite ditugu galdetu barik zergatik edo zertarako. Kontutan
izan barik, jaramon egin barik euren sexu-genero adierazpenari.
Pertsona maite dugulako. Has gaitezen ba!!
Eta zuk ni banauzu gustuko, akabo
komediak. Goazen (sukalde, mahai, komun, sofa, dutxa, bainera...)
ohera !!!!
Zertarako
eta zergatik baldintza gehiago?
Arbasoen idatziei erreparatuz, Aida eta
Itsasok sinatutakoa dakartsuet: Identitate
Eta Aniztasun Sexualei Buruzko Hausnarketa, Kattalin Minerren
“gizon-emakume kartzela” espresioa goian aipaturiko nire
esaldiarekin bat guztiz datorrelako, batez ere, eta proposatutako
bideoengatik (ikus itzazue, merezi du ta!).
Oraingo
honetan PantallasAmigas-eko bi bideo dakarzkizuet: lehenengoan Pau
(emakume trans-a dena) amomari esan nahi dio emakumeak gustuko
dituela, eta ez daki zelan. Eta amomak beti amoma, soka berak botako
dio.
Bigarrenean,
ikastetxe batean, ikasle batzuk “zerbait” ari dira prestatzen
lesbiana bikote batentzako. Zuk, zer egingo zenuke horrelako egoera
bat ezagutuko bazenu?
Eremu
hezitzailean eta jendartean zail daukagu epe laburrean erronka hau
gainditzea. Pertsonok memoria dugunetik hiltzen gara. Eta hainbeste
denbora pasatu den arren oraindik ere beldur diogu heriotzari.
Ez
ditugu inguru berri - ezezagunak gustuko. Beldur diogu klasifikatu
ezin dugunari. Eva Perez-Pons-ek nik baino argiago esaten du “Izenik
ez izateak ez du esan nahi betidanik existitu izan ez direnik”.
Irudia Pablo Stanleyren Open Doodles-etako bat da, eta aske jarri
ditu hemen
Identitatea. Genero identitatea. Jendarte honetan, batera ala bestera
egin behar dugu. Ez batera edo bestera nahi dugunean. Ez banaiz bat,
bestea izan behar dut. Nirekin zaude ala nire kontra.
Baina, nola erabaki
pertsonak egoera, sentimendu, gura, ekintza, erabaki... txikiez
osatutako osotasunak baldin bagara?
Benetan mugatu nahi
duzu nor, zer, nola, nolakoa... naizen?
Arbasoen hitzetatik
hauexek aukeratu ditut, Ana Extramianaren Identitate
eta orientazio sexuala batetik ematen dituen baliabideengatik
(ikusi duzue ze nolako link / esteka sorta?) eta bestetik identitatea
/ generoa / sexua / orientazioa azaltzeko erabiltzen dituen adibide
eta aukera anitzengatik.
Heziberri2020an
esaldi honek emon dit begietara: “modu kontzientean eta nahita
eragiteko identitatearen eraikuntzan”. Eta aldiz ez da “izkutua”
edo “ezkutua” hitza “curriculum” hitzaren ondoan inon
topatzen. Beraz, agian, hortik hasi beharko ginateke, dokumetu
ofizialetan ager dadila ikastetxe guztietan garatu beharreko
curriculum horren aipamena.
Duela gitxi, neguko
oporren aurretik, gertaera interesgarri (alde positiboa ikusi nahi
diot) bat gertatu zen ikastolan. Olentzero abesten ataratzeko, umeak
mozorrotu egiten dira. LHko taldeetan, neskatoak prakaz jantzita
ataratzeko aukeraz jardun ziren, baten batek amari esan omen ziolako
urte osoan gona edo soinekorik erabiltzen ez bazuen, zergatik egun
horretan behartuta jantzi behar zuen. Eta WA taldean oso ondo hartu
zan. Aita bikote batek, jarrera hain ona ikusita, euren semea gonaz
jantzita joango zala esan zuen. Ondorengoa ez dut azalduko, baina
auzo-lotsa, herri-lotsa sentiarazteko modukoa izan zen.
Eta dana mozorro
batengatik!
Datorren astera arte
esaten dizuet etxeko lan bi utzita.
Emakumeen ekarpenak ezkutatu eta emakumeak azpi-errepresentatuak
direla ikusi dugu aurreko asteetan. Hauetako adibide bat ingelesez
#mansplaining esaten zaiona da: “gizonak emakumeari emandako
azalpen hantuste eta paternalista”. #Euskaraz ere hitz bat sortu da
txiolarien artean: #Arzalpen. 2016Ko abenduko Santa Tomasa egunean
Estitxu
Garai Artetxe.k proposatu zuen, eta oso onartua izan da euskal
komunitate digitalean. Hau, zehazki azalduta Sustatuko Ana
I. Morales.en postan dago.
Eta asko dugunez
ikasteko oraindik, zer hobea arzalpena zer den ikasteko diagrama bat
baino!!
Gogoratzen dut oraindik ikastaroa hasi zeneko sesioa. Danak bildu
ginen areto baten eta proiektorean hainbat datu agertu ziren. Hoien
artean, emakumeen presentzia unibertsitatean. Eta ez ziren datu onak,
ez. Hori dela eta Hezkidetzaren beharra. Eskolako pausu guztietan
behar dugun begirada dugu hezkidetza, emakumeek argi izan dezaten.
Ez dakizue zenbat kostatu zaidan arrosa-urdin kolorekoak ez diren sinboloak aurkitzea. Hainbeste, beltzak aukeratzea izan dala "beste" aukera bakarra.
Eta hortxe erronketako bat. Emakumeek argi izan dezakete zer nahi
duten LHn, baina DBHra ailegatzen direnean gauza guztiz aldatu egiten
da. Hori dela eta InspiraSTEAM bezalako ekimenak LH6n egitea. DNHrako
indarra izateko.
Bigarren bat
ikasleen gurasoak lirateke. Gaur egungo gurasook, buruan gehiago
izaten dugu jendarteak zer onartzen duen eta zer ez, gure alaben
nahiak baino. Beldurra izaten dugu eragile, jakinda ere etorkizuna
ezin duela inork aurreikusi eta egiten egiten dala.
Aurreko
ikastaroetakoa hauxe hartu dut, Marijose-ren “Orientazioa eta
aukeren inguruan hausnartzen” eta helbide honetan irakur dezakezue:
https://hezkeh0506.blogspot.com/2016/01/orientazioa-eta-aukeren-inguruan.html
Batetik eskoletan izaten ditugun kontraesanen zerrendagatik, eta
bestetik ikastetxeetan lantzeko proposatutako puntuengatik.
Bukatzeko, humorezko bideo bat. Carmen Machi-k argi dauka: “leo
revistas femeninas, y no les hago ni puñetero caso”. Zer ez
irakurri berdintasuenan aurrera egin nahi badugu.
Harreman Sareen
erabileran, gaur egun nork ez du behintzat bat erabiltzen?, denok
jarri behar dugu begi bat (eta askotan biak eta ondokoaren beste biak
ere eskatu behar ditugu baita) #matxismoa, #mikromatxismoak,
#erasosexistak, #fakenews edo #gezurra diren berriak filtratzeko.
Gaur egun onartuta
dago, eta horrela irakasten da sendietan, derrigorrezkoa dala
telebista ikusi, irratia entzun eta idatzitako berriak irakurtzean,
ez dugula dana sinistu behar. Ikuspegi kritikoz hartu behar ditugu
gugana ailegatzen diren informazioak. Eta oso pertsona gitxik esaten
dute hau ez dala beharrezkoa. Sareen bitarteko harreman onek iraun
behar badute, behintzat.
Ikuspegi eta energia
berarekin hartu behar dugu heziketarako erabiltzen ditugun baliabideen eraldaketa eta sormena.
“Zelan hasi”
izan daiteke galdera polita eta beharrezkoa.
Esaten da gauza
sinpleak oso eraginkorrak direla. Eta oso sinplea eta eraginkorra da
“Bechdel testa”.
Frogatu, edozein filmarekin, adibidez Netflixeko
“El Irlandes”-ekin. Ze nolako ondorioa ateratzen zaizue? Pista bat emango dizuet filma aurkezteko erabiltzen den irudiarekin...
Aurreko
edizioetakoetatik Agurtzane Goitiaren “Curriculuma
Eta Baliabide Didaktikoen Inguruan Hausnartzen” aukeratu dut.
Batez ere emakume hau aurreko astean ezagutu nuelako (ikasle izan
nuen) eta Sestaoko Berritzegunean egiten duen lana ikaragarria
dalako, eta testu horretan oso ondo adierazten duelako zeintzuk
ditugun erronkak (oraindik ere).
Bukatzeko, Javier
Armentiak kontatzen du Naukas honetan “Mariconás
las justas: ciencia LGTBIQ”, batetik, zientzian beharrezkoa
izan dala begirada queer bat eta nola Museo Nacional de Ciencias
Naturales-era joan ziren eta bertako deskribapenetan esku-hartze
inklusiboa egin zutela.
Animatzen zara zu
ere osaketaren bat egitera zure inguruan?
Esan dezadan aspaldi ez nintzela gabaz ataratzen. Aspaldi, aspaldiago oraindik ere, ez nintzela modako lokaletan sartzen gabaz. Aspaldi ez nuela begiz ikusten emakumearen presentzia gizon zisheteroak (eta lesbianak?) erakartzeko erabiltzen zala.
Bost edo sei tokitan izan ginen ostiral gabaz. Ez dakizkit izenak, eramaten baininduten. Baina denetan, esango nuke, barran zerbitzatzen ziren emakumeak, euren gorputza (nahita edo jakin barik) erabiltzen zuten bezeroak erakartzeko. Klaro, emakume hauek danak, profesionalak dira. Dudarik ez (benetan).
Ondoko bideo hau, pertsonak zelan ikusten ditugun hausnartzeko balio digu.
Lan egiteko oso erraza da. Bideoa ikusi ostean, gure ezagunen karakteristikak zerrendatzen ditugu. Lehenengo banaka. Gero taldeka. Bukatzeko, taldeka, horietatik, zeintzuk dagozkion emakumeei eta zeintzuk gizonei. Gero partekatu. Eta harriduraz entzun zer lortzen dan.
Gure erronka, bai jendartean eta baita heziketan ere, besteak zelan diren ikustea dugu. Eta generoa baztertuta, bakoitzari dagokion lekua eskaini.
“Es innecesario, pues el español ya dispone de un mecanismo
inclusivo: el masculino” señoro baten esana dala emoten du, baina
ez, Espainiako Real Academia Españolak esandakoa da. Behin baino
gehiagotan gainera. Ez, ez dut nik asmatu -->
https://mobile.twitter.com/RAEinforma/status/1205520423229763584
Euskaltzaindia batek holako zerbait esango balu, zein izango litzateke gure erantzuna?
Aurreko
ediziotekoeatik #AnaLe-ren Hizkuntzaren
erabilera ez sexistaren inguruan hausnartzen aukeratu dut.
Batetik erabili duen “Erabilera aldatzea sistema bera aldatzea
baino errazagoa da” esaldiagatik (hau dalako hizkuntzaren
lanketarako erronka bat) eta aurkitzen ez-gai izan naizen gida bat
proposatzen duelako (baten batek badauka, bidaliko dit?).
Eta gomendatzekotan
“Hizkuntza ez sexistaren gida” bat, ba hau: gida
Nik, nere partez,
Pikarak eta EHUk “Euskararen erabilera inklusiboa” aukeratu dut.
Titulu horretan eta gero kapitulu oso batetan garatutako hitz
horrengatik “inklusiboa”.
Eta garrantzitsua
deritzot alde honi. Generoaren binarismoaz hitz egin dugu ikastaroan
gaur baino lehen, eta argi dugu gizarte honetan danak ez garela
zisheteroak, zuriak...
Gure erronkak,
batetik sistemaren kontra joatea izango da, sistemaren kontra
sistemaren barrenetatik egin behar dugu, eta kasu honetan zilegi
dugu. Irantzuk esaten digu “Hizkuntzak errealitatea eraikitzen du”
Bestetik, gure
ingurukoak konbentzitu hizkuntza barnerakoia, eta ez bakarrik ez
sexista, erabiltzeaz. Lan erraza eta zaila. Norberak hasi behar du(gu)
iraultza.
Aurreko urteetako AneLe-en post hau aukeratu dut: Emakumeen
presentzia eta ekarpenak pixka bat beherago ulergarria izango den
zioagatik ;-) (Klaro, klik ez baduzue egiten, eta zerbaitxo
irakurtzen, ez da ulertzen)
Euskal emakume
aitzindari bat. Emakume sortzaile bat. Lehenengo ideia,
WikiEmakumeak-era
joatea izan da. Beno, lehenengo-lehenengoa lagunei whatsapp bidez
galdetzea. Baina berandu eta igandea denez ez dut egin.
Bigarren ideia gaur
egungo euskal musikariren bat (Afrika,
Anari, Ines,
Lorea eta Eva)
aipatzea. Errezegia (zer sortu duten aipatzea) eta zailegia, euren
lana besterik ezagutzen dudalako.
Ta
azkenik (noiz ba?) heldu zait inspirazioa. Irakaslea, idazlea,
zientzalaria, argazkilaria, esataria,
zuzendaria, feminista... Bada gaur egun horrelako norbait eta euskal
herrikoa? Bai ba, bera Lorena
Fernández (@loretahur
Twitterren) da: Deustu
Unibertsitateko nortasun digitalaren zuzendaria, Filipinas,
tierra de tifones liburuaren idazlea, bere blogean emakumeen
ikusezintasunari buruz idazten du eta jendearen aurrean honen
inguruan hitz egiten du.
Horrez gain 12
miradasen idazten du baita ere eta Emakume Teknologoarentzako Ada
Byron sariaren batzorde zientifikoko eta antolaketa batzordeko
kidea da.
Oso gustuko
dudan projektu baten sortzailea eta aholkularia: InspiraSTEAM.
Bertan azaltzen duten moduan “nesken artean zientzia eta
teknologiarako bokazioak sustatu nahi dituena. Horretarako
sentsibilizazio eta orientazioko ekintzak egiten ditu, ikerketa,
zientzia eta teknologia arloetako emakume profesionalen eskutik.”
Lorenari galdetuta
ea zergatik neskek gutxiago hartzen dituzten zientzietako ikasketak,
honakoa esaten
du: “Gai askoren batuketa da, estali beharreko hamaika
zulotatik ura galtzen duen hodi bat”.
Zelan eragiten du
guzti honek gugan? Neskato baten eta bi mutiltxo aita bezala, argi
daukat ikusi ezin dana ezin dala ikasi. Eta ezin bada ikasi ez da
inorentzako erreferente izango. Eta ez bada erreferente inorentzako,
nork nahi izango du hori ikasi?
Etxean Liburu hauxe
daukagu.
Amomarena baina gurean geratzen dana. Eta noizbehinka apaletik
mahaira bidaiatzen du, norbaitek begiradatxo bat bota diezaion.
Hainbeste lege, dekretu, arau, plan, gomendio, programa, helburu,
itun, aholku eta agendarekin galdu egin naiz. Udazkenean haizeak
eramaten duen hosto baten antzera sentitu naiz II. Hezkidetza plana
irakurtzen izan naizenean.
Lege askoren barri banuen, eta ezagutu ez nuen batere ezagutzen.
Eta nahiko argi geratu zait politikoek asko hitz egiten (eta idazten) dutela baina gero indarrean jartzeko presarik ez dutela.
Gaur jakin dut lege bat dagoela eskola-liburu sexisten aurkakoa. Duela 13 urtekoa. Eta liburu zaharkitu hoiek ez dira berziklatzera bidali. Gela eta liburutegietako apaletan dira oraindik.
Gure aurrekoeenetan Isa
Casaresena aukeratu dut. Bi arrazoirengatik. Lehena, lege baten,
Euskadiko emakumeen eta gizonen berdintasunerako legea, azalpen
txukuna eginagatik.
Bigarrena,
erabilitako irudiagatik. Ezagutzen nuen jatorrizkoa, eta ez hau.
Garaia dugu gizonok gure ardurak hartzeko!!
Ospakizunak hezkidetzaren (feminismoaren) ikuspuntutik aztertu ostean, ikusi dut askok eta askok erlijioekin izaten dutela harremana oraindik ere. Gaur egungo gizarte honetan dauden erlijioak androzentristak direnez, jai hauek bere horretan mantentzen ditugu. “Dira” idatzi behar nuen, baina jaiak pertsonok egin eta ospatzen ditugu, beraz gu gara hoietan gertatzen denaren erantzule. Hau nola bait laburbiltzen duena “... festetan gure iruditegi sinbolikoa kondentsaturik agertzen zaigu. Une garrantzitsuak dira, komunitatea saretu eta gizarte-egiturak indartu edota eraldatu egiten diren uneak, hain zuzen. Baina hainbat subjekturentzat festak, beldurra eta erasoekin lotuta egon daitezke eta iruditeria aldatzeko beharra...” dira Miren Guilló antropologoaren hitzak,
Blogeko aurreko post bat aukeratzekotan Uxana-ren “Jai eredu baztertzaileei traizio” sakura. Musika, mozorroak, espazioak, harremanak... lantzen ditu bere testuan, eta horrek erakarri nau.
Konturatu naiz jai eta ospakizunekin lan ikaragarria dugula egiteke eta egiteko, “jaietan jai” nahi dugulako eta ez gaudelako prest “askatasun” momentu hoiek galtzeko. Gizonoz ari naiz, konturatu zara? Esan dudana ulertzeko, Bartzelonako udalak gaur aurkeztutako bideoa: El present és Feminista