TTIPI-TTAPA, TTIPI-TTAPA... AURRERA!!

Haziak ereiten hasi ginen, eta ernatu dira fruituak. Eskerrik asko beste aldean egon zareten guztiei, ikastarokide zein irakasle, bidelagun gorakadetan eta beherakadetan. Ez dut ukatuko honaino iristea kosta egin zaidala, baina oso pozik nago egindako bidearekin. 

Orain, arnasa hartu eta aurrera!! Beste hazi batzuk landatzen fruituak ernatzen jarraitzeko. Bide honek ez baitu bueltarik; ttipi-ttapa, ttipi-ttapa...

Eskerrik asko bihotz bihotzez 😉

TRATU ONETIK ELKARBIZITZA POSITIBORANTZ

 

Ikastaroa aurrera joan den heinean, behin eta berriz agerian geratu da itxuran berdintasunaren aldekoa den arrazoibidea erakusten badu ere, eskolak ez duela berdintasunean hezten. Kontzienteki hezkidetzailea den planteamendu batetik esku hartu ezean, eskolak gainerako botere sozialek erreproduzitzen dituzten genero-estereotipo sexista berak hedatuko ditu.

Eskolaren azken helburua ikasle bakoitzaren garapen integrala den neurrian, pertsona bakoitzarentzat leku seguru bihurtu behar dugu. Nola? Ikasle bakoitza askatasunean eta berdintasunean heziz. Horretarako gako bat, aste honetako gaia: tratu onak, hezkuntza-komunitatean harremanetarako ardatz. Horren bitartez benetako elkarbizitza positibora iritsiko gara. Izan ere, Hezkuntza-zentroetan kalitatezko elkarbizitzak ondoko hau eraikitzea sustatzen du:

• Eskolakide guztien ongizatean oinarrituriko kultura.
• Maila guztietan (antolakuntzan, denboralizazioan, komunikazioan, curriculumari dagokionean…) dominazio-menekotasun paradigmaren erreprodukzioa gainditzen duen hezkuntza-zentroaren estruktura, honek estereotipoen etengabeko sustapena bultzatzen baitu (sexu-generoa, etnia, kultura, maila sozioekonomikoa, ezaugarri fisiko-psikikoak, aukera sexuala...). 
• Nor bere buruarekin zein besteekin harreman positibo eta aberasgarriak.  
• Elkarren arteko arduran eta inguruaren eraldatze zein hobekuntzan konpromiso pertsonal eta sozialean oinarrituriko harremanak.
• Bake eta indarkeria-eza kultura.
  

 

Ongizatea, hain zuzen ere. Eta, horretarako zer? Harremanek dituzte alderdi guztien artean, nork bere buruarekin duena azpimarratu nahi dut gaur. Zein garrantzitsua norberak bere burua ongi tratatzea! Zenbat eta zenbat min, horrela ez izateagatik!

Uste dut nork gure buruarekin dugun harremanaren arabera ahaldundu egiten garela besteekiko harremanean. Horren oinarrian, autoezagutza eta autoestimua. Eskoletan modu kontzientean landu beharko genuke, eta ziur horrek beste mila onura ekarriko lituzkeela, tartean harreman osasuntsuak ezartzea. Ikasle bakoitzari bere lekua eman behar diogu, eta hortik abiatuz hegan egin dezala sustatu.

 

Irakurgaian, Mari Jose Urruzulak iradokitzen dituen pistak ematen zaizkigu nor bere buruarekin harreman ona izateko:

• Autoezagutza landu eta onartu zarena, badituzun alderdi on guztiak identifikatuz.
• Zure gorputza onartu eta maitatu, zure edertasun kontzeptu ez estereotipat
• propioa sortuz.
• Autoestimua garatu besteenganako boterekeria edo harrokeriarekin nahasi gab
• Konparaketak alde batera utzi.
• Jarrera kritikoa erakutsi estereotipoen inposaketaren aurrean.
• “Ez” esan, behar duzun guztietan.
• Autodefentsa estrategia anitzak garatu.
  

 Tratu onak lantzeko material ugari dago. Hona hemen horietako batzuk:

Nafarroako Amodio zintzoen gida

 

Bizikasi Tratu txarrak, tratu onak

Guía del buen trato, Andalucía

Aurreko edizioetatik, Oihanak egindako lana aukeratu dut. Nik nire postean aipatu ez ditudan elkar-ardura eta zaintza dauzkalako oinarri, alde batetik, eta eskaintzen duen material pilagatik bestetik, bideo zein irakurgai, nerabeekin lantzeko. Interesgarria benetan!

 

Abesteko gogorik?

 Maitatu zeuen burua!!😉

 

STOP indarkeria matxistei!!

 

Beste urteetako posten artean Arantzak egindako hau aukeratu dut. Uste dut astean zehar landu ditugun kontzeptuak argi azaltzen dituela, eta erabat partekatzen ditut ikastetxean lantzeko planteatzen dituen erronkak. Horretaz gain, gustatu zait egin duen irudia:

 

Aste honetan indarkeria matxistak izan ditugu aztergai. Nik bi ideia izan ditut bueltaka.

Lehenengoa, begirada zabaldu behar dugula eta arreta gizonengan jarri. Emakumeengan jarri izan dugu begirada, indarkeria matxista ez pairatzeko ardura gurea izanen balitz bezala: kontuz nondik zabiltzan, norekin zabiltzan, nola janzten zaren… Baina hori ez litzateke beharrezkoa mutilek indarkeriarik erabiliko ez balute. Beraz, jar dezagun fokoa mutilengan! Lan egin dezagun patriarkatuak ezarritako gizon eredua gainditzeko!  

 

Honekin lotuta dago maskulinitate berrien ideia. Martxoak 11n NAHIKO jardunaldietan Ibai Fresnedo entzuteko aukera izan genuen. Oraindik ez dago hitzaldia zintzilikatuta, baina hemen egonen da prest dagoenean. Berak adierazitako hainbat ideia ekarri nahi ditut:

• Eskolan generoen arteko desberdintasun egoeraren atzean dagoen boterearen ulerkeran, banaketan, erabileran eta honen transmisioan eta erreprodukzioan azpimarra jartzearen beharra.
• “Mutil” bezala sozializatutako haurrak zuzenean interpelatu behar ditugu eta parekidetasunaren paradigmaruntz ekarri.
•  Neskekin zein mutilekin lanketa paraleloak egitearen beharra. Mutilekin bereziki berdintasuna eta parekidetasunaren arteko desberdintasuna landu behar da.
•  Ulertarazi behar da pribilegioa vs erresistentzia/zapalkuntza.
• Mutilen desboteretzeaz hitz egin beharko litzateke.
• Mutilekin prozesu indibidualak zein kolektiboak abiatzearen beharra. Maskulinitatea bera ardatz izanen da banakoen garapena baloratzeko.
•  Maskulinitatearen ideia beti izanen dugu presente, baina harago joan behar dugu beti. Mutilekin eginen dugun lanketa ezin dugu maskulinitatean bakarrik utzi. Maskulinitatea ez baita mutilen jabetza soilik, neskekin zein mutilekin landu behar da. Beraz, genero-adierazpenetan baino genero-subjektuetan jarri beharko genuke fokua.
• Mutilen artean ez badiogu feminitateari lekurik ematen, berriz ere, femeninoaren ukazioa egin dezakegu.
• Inguruan dauden gizon-eredu egokiak bilatu behar ditugu eta horiek eskolara hurbildu mutilek ikus ditzaten.
• Ezin dugu maskulinitatea demonizatu, maskulinitate toxikoa da demonizatu behar dena.
• Maskulinitate berriak aipatzen direnean badirudi puntu eta bereiz egiten dugula eta historian zehar ez dela egon beste maskulinitate eredurik. “Berri” adjektiboak ez du laguntzen maskulinitate arautzailetik atera diren gizon horiek aitortzen. Hobe, beraz, maskulinitate berriez hitz egin beharrean maskulinitate toxikoetan jartzea arreta.

Interesgarria iruditu zait Luis Boninoren "Hombres, masculinidad y violencia de género" hitzaldi hau ere:

Bigarren ideia autodefentsa feministarena da. Irakurgaian esaten den moduan:

Emakumeen ahalduntze indibidual eta kolektiboa lortzeko estrategia feminista da. Autodefentsa fisiko soila baino zerbait gehiago da, bertan jarrerak, emozioak eta autoestimua lantzen baitira. Era berean, autodefentsa feministak beldurrari beldurra nola galdu, gorputzaz nola jabetu, botere pertsonalaz eta emakumeen arteko aliantzen botereaz jabetzeko bideak jorratzen ditu, baita erasoak, sotilenak ere, identifikatu eta bakarka zein kolektiboki aurre egiteko moduak ere.

Beraz, autodefentsa feministak emakume bakoitzaren ahalduntzea, beldurrari aurre egiteko estrategiak garatzea eta emakumeen arteko sororitatea garatzea suposatzen du. Ekin autodefentsa feministari liburuxkaren aurkezpen-bideo honek lagundu dit honetan sakontzen:

Interesgarria ere beste bideo hau ildo horretan: Eraso sexistei aurre egitearen zilegitasuna.

Indarkeria matxistak bere gordintasunean ikus daitezke bi bideo hauetan:

La mujer cosa de hombres

Esperimentu soziala. Indarkeria igogailuan

 Aurreko guztia kontuan hartuta, ikasleekin lantzeko indarkeria matxisten aurkako lelo hau sortu dut:  

Mutilengan jartzen du ardura zuzena eta haiekin landuko nuke. Ibaik Fresnedok esan bezala, neskekin eta mutilekin batzutan lanketa paraleloak egin behar direla uste dut, eta hau da kasu horietako bat: lelo hori mutilekin maskulinitate toxikoa eta maskulinitate “berriak” lantzeko erabiliko nuke, eta aldi berean neskekin autodefentsa feminista landu.

Ikasleekin indarkeria matxistaren gaia lantzeko Urtxintxa eskolaren “Egun on printzesa” bideoa erabili izan dut (DBH):

 

Eta, bukatzeko, Carmen Ruiz Repullo Pepe eta Peparen istorioa kontatzen. Zein ongi adierazten duen nola igotzen den harremanetan indarkeria maila!!