2017/05/03

Betirarte!



Zenbait emakume zain egoten dira,

zerbait noiz aldatuko
eta deus ez da aldatzen, beraz,
beren burua aldatzen dute.”

AUDRE LORDE

(Itzulpena: Danele Sarriugarte-Poesia Kaierak-SUSA)


Ikastaroa bukatzen ari da, ez da ibilbide motza izan, eta beste ikastaro kideek iada esan duten bezela, ez da ibilbidearen hasiera besterik. Zuei denoi eskerrak ematea besterik ez da geratzen, eskerrik asko bakoitzari zuen experientziak, iritziak, gertakizunak, bakoitzaren jakinduria konpartitzeagatik.

Ibilbide hontan berriro topo egingo dugulakoan nago, eta seguru orduan ez garela orain garenak izango: ikastaroan zehar berplanteatzen, desikasten eta ikasten, eraldatzen etengabe aritu gara eta espero dut, hala jarraitzea!

ahalduntzea

aliantzak

jakintza kolektiboa

Hauek dira denon artean eraiki dugun ikastaroarentzako aukeratu ditudan hitzak, uste dut, beraien kabuz hitz egiten dutela.


Ikastaroko jarduerak egiterakoan maiz lagun izan dudan abesti bat da hurrengoa, jarduerak egiterakoan askotan entzun dudana. Hor doa!




Ikastaroan zehar, ikasi dut norberaren lotsak, beldurrak tresna bikaina izan daitezkela bertatik ikasteko. Izan ere, bakoitzaren lotsek asko esaten dute bizi garen gizarteaz, Mari Luz Estebanek Argiako Hezkuntza da gorputzarekin eta gorputzetik egiten den zerbait artikuluan azaltzen duen bezala.

Lotsa sentitzen dugunean, gure ni-a oso gutxitua sentitzen dugu eta oso esperientzia garrantzitsua da, ez bakarrik modu negatiboan. Josune Irigoienek dio lotsa kontrol mekanismo bat dela, genero ikuspegitik eta emakumeen kasuan gorputzari oso lotua; lotsak ondo erakusten digu patriarkatuaren gune beltzak non dauden. Eve Sedwick-ek dio zerbait transgreditu izanaren sentsazioa dela lotsa, nahiz eta batzuetan zer transgreditu dugun oso ongi jakin ez. Horren bidez eratzen dugu gure identitatea. Lotsatzen diren umeek erakusten digute non dauden arazoak, eta ez da euren arazoa, gizartean ditugun problemak identifikatzeko da baliagarria. Gorputzak lotsatzen baditu, erakusten digute gorputzari lotuta zein arazo ditugun gizarte honetan. Horregatik, lotsa mekanismo interesgarria izan daiteke ikasgelan lantzeko.

Guk ikastaroan zehar, gure gertakizun, lotsa eta beldurrak konpartitu ditugu, eta bertatik ikasi dugu, hauek zergatik pasatzen zaizkigun konpartitu eta ulertzeak hauek indargune bilakatzen lagundu digu. Garrantzitsua dena da lotsa eta beldur horiek kolektibizatu egin ditugula, eta hori ariketa ausarta da.


Aipu ezagun bati jarraiki, hau esango nioke hezkidetza esku hartzen ikastaroa egitera hurbildu daitekeen norbaiti:

Hezkidetzen ez duenak, ez daki zer den hau! Beraz, animatu!



Ondo segi sorgintxook eta betirarte! 

2017/05/02

HASIERA BESTERIK EZ DA IZAN!

Ikastaroaren hasierako hitzak dira honakoak:

Hezkidetza dela-eta, etxeko lanak jarri dizkiot neure buruari. Egia esan, gaiaren inguruan urrats gutxi eman ditugu ikastolan, eta zuzendaritzatik irakasleoi ikastaroaren berri iritsi zitzaigunean, lehendabizi gaitegia gainbegiratu nuen. Segituan konturatu nintzen asko nuela ikasteko”.

Eta bai ikasi ere. 3 hitzekin definitu beharko banu ikastaroa, honako adjektiboak erabiliko nituzke: hezigarria, sakona eta ederra. Zenbat gauza desikasteko, zenbat ikasteko! Zenbat buruhauste! Zenbat gozamen! Asteburuetan aritu naiz lanean eta, egia esan, gogorra izan da larunbat eta igande guztiak hipotekatuta izatea; baina merezi izan du, bai horixe!


Hezkidetzaren alde egitean garrantzitsua da konplizitateak eta sinergiak biltzea”.

Eta hori da egin duguna ikastolan. Hezkidetza taldea osatu dugu, eta aurten aurrerapauso handiak eman ditugu. Hasieran aurreikusitako helburuak gainditu egin ditugu, beraz, oso-oso harro gaude egindako lanaz. Halere, egindakoa hasiera besterik ez da izan.





Ikastaroaren 2. jardueretako behaketak egiten gozatu dut gehien: “Usoa, aste honetan, zer egingo dugu etikan? Dilemak landuko ditugu? Mikromatxismoak antzeztuko ditugu? Bideoak ikusiko ditugu? Behaketak egingo ditugu?”. Ikasleekin hurbileko errealitatea zuzenean begiratzea eta hausnartzea plazera izan da.


Diozue zuen asmoa izan dela hezkidetzaren inguruko hainbat gairen inguruan inarrostea eta, oinarrizko gakoak argi utzi ondoren, sakontzeko bideak eskaintzea. Bada, nigan behinik behin, bete-betean asmatu duzue! Horrenbestez, 22 aste hasiera baino ez dira izan; gure artean mugitu den guztia barneratzeko eta prozesatzeko 250 ordu baino askozaz ere gehiago behar baitira.


Bide-lagun izan zareten guztioi muxu bero bana.





Izan untsa eta eskerrik asko bihotz-bihotzez.







Laister arte!

22 aste izan dira, bakoitzaren erritmoek eta denborek markatu dute parte hartzaile bakoitzaren intentsitatea. Fin-fin aritu zarete batzuk, ahal izan dugunean besteok. Baina hezkuntza eremuak duen garrantziaz gehiago jabetu eta pertsona bakoitzaren garapen urteetan esku hartzeak duen garrantziaz gehiago ikasi dugu.

Indarkeria estrukturala mantendu eta emakumeen zapalkuntza bermatzen duen heteropatriarkatuari aurre egiteko ezinbestekoak dira estrategiak garatzea. Indarra eta baliabideak bideratu behar dira emakumeen ahalduntzera eta maskulinitate eredu ezberdinen lanketara. Hori da modua jendarteak markatzen dituen rol eta estereotipoen gainetik pertsona bakoitzak bere identitatea modu askean garatu eta lantzeko eta pertsonen arteko harremanak tratu onean oinarritzeko.

Presio sozialak eragiten dituen frustrazioak eta ondorioz garatzen diren botere harremanak amaitzeko bidea horixe da. Pertsona bakoitzaren askatasunetik lortuko dugulako askatasun kolektiboa.

Halere hezkuntza sistemari dagokio estrukturalki hezkidetza proiektuak garatzea eta kurrikulumean txertatzea dagokion garrantzia aitortuz. Horrela ezean, herri bakoitzeko ikastetxearen edo udalaren esku geratzen baita baliabide ekonomikoak jartzea estrategiak garatzeko. Eskumenak hezkuntza sailarenak izanik, hezkuntza sistemak garatu behar du estrategia ikastetxe guztietarako, horretarako beharrezko baliabideak bideratuz.

Bidea luzea da, baina estrategia integralak garatuz lortuko dugu.

Konfidantza, indarra eta adorea. Hiru hitz horiekin eta honako kantarekin deskribatuko nuke sentitzen dudana eta ikastaroan irakurritako testuek eta jendearen ekarpenek eman didatena. Baina batez ere indarra eta adorea, guztiok dakigulako beharrezkoa dela bidean aurrera egiteko.

https://www.youtube.com/watch?v=k6uDEoHucjQ


Plazerra izan da!


2017/05/01

Hezkidetzan eskuhartzen: ERALDAKETA FEMINISTARAKO TRESNA.

Iritsi gara ikastaroaren amaierara. Bide hau hasi genuen eta dagoeneko 22 aste bete ditugu, Bide honetan  norbanakoan zein gure inguru hurbilean sentimendu, bizipen eta hausnarketa ugari burutu eta konpartitu ondoren, egindakoaz oso balorazioa positiboa egiten dut, nahiz eta batzuetan ikastaroko erritmoa jarraitzea gogorra egin zaidan.

Ikastaroan landutako gai ezberdinak, eskuhartzeak, zuzeneko behaketak...aukera eskaini didate nire burua eta nire inguru hurbila betaurreko moreak jantzita ikusteko, behatzeko... eta identifikatutako hainbat egoeretan proposamen hezkidetzaileak egiteko. Bide honetan zerbait azpimarratu beharko banu hauxe litzateke: Ikastaroak  ERALDAKETARAKO eskaintzen dituen tresnak.




Beraz, bide hau egin eta gero, zaila egiten zait hasitako bidea etetea, horregatik hasitako bideari jarraipena emateko konpromezua hartzeko gogotsu nago. Gaur egun oraindik gure eskolak hezkidetzaileak izan ez arren, gure erronka bilakatu behar dugu eskola hezkidetzailea bihurtzea, Horretarako urratsez urrats bide hau egiten geroz eta pertsona gehiago biltzen jarraitu behar dugu, elkarlanean, saretzen, esperientziak trukatzen, guneak sortuz... eta gure haurreskola, eskola eta unibertsitateetan sujeto eraldatzaile feministak bilakatzen.

Eskerrik asko guztioi. Marrubizko muxuak!!!!.

Amaitzeko, irakurtzeko gomendatzen dizuedan liburu bat " Guztiok izan beharko genuke femnista" Chimamanda Ngozi Adiche da bere egilea.


2017/04/29

ERALDATZE PERTSONALETIK, ERALDAKETA SOZIALERA...




                Ezin uka dezaket, hainbat uneetan gogorra egin zaitela ikastaroaren eduki eta erritmoa jarraitzea. Hala ere, azken hilabete hauetan barneratutako eta sareei esker konpartitutako  gaiek eragin zuzena izan dute nire pertsonarengan. Egunerokotasunean ditudan egoerak, harremanak, solasaldiak…. sentitzeko eta bizitzeko beste modu bat aurkitu dut.

                Bada, genero berdintasunari eta ondorioz indarkeriaren prebentziori aurre egiteko modurik eta bada modu hau kutsatzeko gaitasunik, hori da datozen garaietarako daukadan erronka eta hortan zentratu nahi ditut nere ahalmen eta indarrak. Ikasten jarraituz eta  hezkidetzaren bitartez belaunaldi berriengan eragina izanez.

                Ikastaroa hasi genuenean, askotan aipatu zen zein garrantzitsua den kutsatze lana eta hortan zentratu beharrean gaude. Genero ikuspegia izateak, betaurreko moreekin bizitzeak, izaera ideologikoa du bere baitan. Bizitzeko eta gizarte honetan egoteko modu bat da eta izenburuan jartzen dudan moduan eraldaketa sozialerako ardatza.

                Hezkidetzak bide luzea dauka aurretik, ez gaitezen despistatu, gurea bait da belaunaldi berriei  etorkizuneko gizartearen pilareak eraikitzen laguntzeko ardura.


Ondo izan eta zaindu!!!





2017/04/28

Segi dezagun hezkidetzaren akelarrean dantzan!

Ibilbide luze baten ostean, ikastaroa bukatzen ari da, baina bidea ez da hemen amaitzen.
Ikastaroaren esperientziari dagokionez, lehenik maila pertsonalean eta ondoren profesionalean hitz egingo dut.
Maila pertsonalean, hezkidetzaz hitz egiten hasten garenean, barneak mugitzen dizkizun gai bat dela uste dut, lehenago ikusezinak ziren gauzak ikusten hasten zara eta bapatean beste errealitate bat ikusiz, zure errealitatea aldatzen doa. Beraz, duela urte batzuk hasi nintzen prozesu honetan, betaurreko moreak janzten, baina ikastaro honetan oraindik ikusten ez nituen gauza gehiago begiratzen eta aztertzen ikasi dut. Horregatik, esan dezaket pertsonalki asko eman didan ikastaro bat dela, nire buruaren ezagutza eta ahalduntzea bultzatuz.
Bestetik,  maila profesionalerako, ikastaro hau egin izana asko gustatzen zait, beste eredu baten alde egitea delako, beste hezkuntza filosofia bat non pertsonen bizitza erdigunean jartzen den, jendea gizartearen mugetatik at hezi dadin. Gainera, baliabide mordoa biltzeko balio izan dit azpi gai guztietan, bai ikastaroaren aldetik eta baita ikaskideen aldetik.
Prozesu hau, bide baten etapa bat dela esango nuke, baina oraindik etapa gehiago ditut egiteko. Beraz, nire sentimendua ikastaroarekiko, indar eta energia iturri gisa jaso izana da aurrera egiteko. Prozesu koloretsu bat izan da, non momentu argiagoak eta ilunagoak egon diren, baina kolore guztiek eman didate zer ikasi.
Pertsonetatik asko ikasten duen pertsona bat naizela diot beti, eta ikastaro honetan, zuetako bakoitzak hori horrela dela erakutsi duzue. Oso polita iruditu zait gai bakoitzaren aurrean bakoitzaren ikuspuntua, motxila, esperientzia, hausnarketa… partekatzea, are gehiago ikasiz eta aberastuz.
Nik ikasitakoari dagokionez, edukietaz gain, hainbat izan direla, gure egunerokoan ikuspegi kritiko hori ezartzea izan da, ikusten ditudan jarrerak kuestionatzea eta esan dezaket ikastaro honen amaieran hezkidetzataz askoz gehiago hitz egiten dudala jendearekin hasieran baino.
Beraz, uste dut guztion arteko elkarrekintza oso aberasgarria izan dela eta gainera ikastaroari beste zentzu  bat emanez.
Gu jarraitzen ibili zareten guztioi, batetik eskerrak eman eta bestetik hezkidetzaren inguruan, hausnartzera, elkarbanatzera, debate guneak sortzera... animatzen ditut, norbere burua ezagutzeko prozesu ederra iruditzen baitzait.
Hezkidetzaren inguruko itxaropen, nahi eta asmoei dagokienez, kontziente naiz hezkidetza prozesu bat dela, pixkanaka joango garela helburu ezberdinak lortzen, baina pauso hauetan edozein generoko jendea egotea nahiko nuke, denok baitugu hezkidetzatik zer ikasi, eta jende askok buruan duen aurreiritzi “feminazia” desagertzea, eta denon artean beste gizarte eredu bat sortzea litzake. Horregatik, uste dut erronka nagusiena hor dugula, feminismoak, genero teorioak… sortzen duten aurreiritzi hori gainditu eta denon artean elkarlanean hastea.
Amaitzeko, hona hemen nire kanta:

Milesker denoi gidari, ikaskide zein jarraitzaileei, plazerra izan da prozesu honen parte izatea!

Segi dezagun hezkidetzaren akelarrean dantzan!!


AZKAR ARTE!

Azken irakurgaian oso ondo azaldu duzue, ezta? 22 asteetan gauza asko gertatzen da, baina  "hasiera baino ez dira halako biziprozesuaren hausnarketa abian jartzen denean". 

Ikastaro honek asko eskaini didala zalantzarik ez dut. Berdintasun gaietan murgilduta nengoen aspaldi, teknikari bezala, baina hezkidetzaren gaineko ikuspegi sakonagoa botatzen nuen faltan eta zentzu honetan erabat asetu nau. Maila honetan ziklo bat itxi banu bezala sentitu izan dut. Berdintasunean, arlo pribatua, arlo publikoa eta hezkuntza. 

Dena den, badut arantza txiki bat, ez baitut behar bezala disfrutatu, batik bat denbora arazogatik. Maila pertsonalean garai gogor xamarra izan da, gauza asko gertatu direlako (batzuk onak, besteak ez hainbeste); proiektu profesional berri bat abian jartzea, beste bi seme-alabei gehitu zaien jaioberria, gertuko ahaide baten gaixotasun eta heriotza, etxean sute garrantzitsua, eta eguneroko bizitza!!! Horrek ez dit utzi ikastaroa behar bezala disfrutatzen, ezta hausnartzen, ezta nire ikaskideek emandako guztiaz (asko izan baita) disfrutatzen, ezta batzuetan lanak ondo borobiltzen. Ezta ere sare sozialek eskaintzen duten guztiari zukua ateratzen. Baina horrek ez dauka bueltarik eta zorionez, denbora aterako dut ikusi eta ikasitako guztia aztertzeko eta berrikusteko. Hala ere,  ikastaroaren arduradunak beti egon zarete hor, baliabideak eskaintzen, eta hori ere eskertzekoa izan da. 

Berdintasun masterra bertara joanda egin nuen horietakoa naiz, hau da, aurrez-aurre. Eta baditu horrek abantaila batzu, orain, sare sozialak egon arren, faltan bota ditudanak. Ikaskide eta irakasleak ikusi, ikaskideak entzun, haien egunerokoaz mintzatu, aurpegia jarri... 

Abesti hau uzten dizuet, Ken Zazpiren Bihotz. Izan nintzen umea hortxe dagoelako eta Hezkidetza eta aste hauetan bizi izandakoak aitzaki bikaina izan direlako harekin berriro konektatzeko. Eta orain, zuek ere, bertan zaudetelako. Milesker kuadrila!



AGURRAREN ESANAHI ANITZAK


Azken posta baina bidea ez da eteten....

Edukiz, lanaz, erronkaz, esku hartzez... betetako 22 aste laburtzea zaila egiten zaidanez bideo xume bat egitea izan da nire aukera! Hortxe duzue!





    Zein dira hezkidetzaren inguruan etorkizun hurbilerako dituzun itxaropenak, nahiak eta asmoak?

    Galdera hau erantzuteko, ezinbestekoa dut eskoletan hezkidetza agenteen lanbidea aldarrikatzea! Eta etorkizunean bertan esku hartzeko aukera izatea gustatuko litzaidake. 

   Etorkizun moreago bat eraikitzen elkar ikustearen esperantzaz agurtzen naiz,  besarkada more bat!

      Eskerrik asko eta laster arte!

2017/04/27

BUKATU DA BUKATU DA, BUKATU DA AKABO...

Oraindik gogoan dut, Donostin elkartu ginen lehenengo eguna. Urduri nengoen, baina zuen hitzek eta berotasunak lasaitasuna helarazi zidaten.

Prozesuan zehar era guztietako sentimenduak eta emozioak izan ditut, poza, urduritasuna, tentsioa, laguntasuna, erruduntasuna...

Egia esan prozesu honetan nire aurkaria, denbora izan da. Hasieran nire jomugan borondatezko lanak ere bazeuden,baina ezinezkoa egin zait. Gainera, hirugarren blokea burutzeko denborarik ere ez det izan eta honek momentu batzutan emakumeongan hain komuna den sentimendu bat sortu dit, errudun sentitzea. Hala ere, sentimendu hau gainetik kendua IV. blokea burutzea lortu dut eta udaran baliagarria izango da aurten ikastaro honek mugiarazi dizkidan hainbat eraikuntza, sentimendu, eskema... berrantolatzeko eta finkatzeko.

Eskerrik asko guztioi!

2017/04/24

Zuen kantuak! (2. edizioko ikastarokideen musika-bilduma.)

Hasierako eta bukaerako sentsazioak 
kantuen bidez adierazteko aukeratutakoak.
2. edizioko ikastarokideen musika-bilduma.
Zorionak!
Lan ederra!

2017/04/23

Plazer bat izan da...


                   Aurreko ikasturtearen bukaeran, zuzendariak, irakasle guztiori,HEZKIDETZAri buruzko ikastaro baten berri emanez,email bat bidali zigun.  Berehala,zuzendariarekin harremanetan jarri nintzen,nire gogo eta nahia adierazteko asmoarekin. Ez nintzen bakarra izan eta asko poztu nintzen.

         Oraindik gogoan dut,irailean elkartu ginen eguna, aurkezpena, azkaritxoa, ordenagailu gela,…ur haundiegitan ez  ote nintzen murgildu ere pentsatu nuen. Baina  benetan merezi izango zuela eta aurrera egiteko autokonbentzitu nintzen.

         Orduan, aurkezpena idatzi genuen, hilabete batzuk igaro ondoren, agurra idazteko unea iritsi zaigu.

         Hilabete hauetan,hainbat eta hainbat gai interesgarri landu ditugu. Lanketa horretan,nik nituen hainbat ideia eta sinismen kolokan jarri ditut,eta barneratuta  nituen haibat jarreren kontzientzia hartu  ere bai.

Ikastaro honetan asko ikasi dut, eta hausnarketa asko egin ere. Gainera nire etxekoekin eta nire lankideekin egin izan ditut, eta denok kontzienteagoak garela iruditzen zait.

Nire etxekoekin egin ditudan hausnarketak,oso interesgarriak izan dira. Nire semeak eta alabak (nerabea),poliki-poliki betaurreko moreak jartzen hasi direla konturatu naiz.  Orain, telebistako serietan,iragarkietan,nobeletan… emakumearen presentzia,papera, era kritikoago batean ikusten dute. Gainera, beraien iritzia nirekin partekatzen dute.  Nire bikoteak, nire alabak eta semeak, nire lanetako, sare sozialetan materiala aurkitzen ikustea, oso emozionantea izan da. Berriro ere garbi utzi didate, hirurak ni baino trebeagoak direla mundu horretan.


Lankideekin ere,oso une politak bizi izan ditut. Oraindik gogoan dut,”Aizue, zergaitik egin dugu Olentzero, heterosexuala?” galdera hori egin nien eguna. Aho zabalik utzi nituen. Orduz geroztik,tarteka beraiek niri,aste horretan lantzen ari nintzen gaiari buruz galdetzen zidaten.

Hezkidetza beti izan dut buruan, eta ikastaro honek, gai honi buruz nuen ezjakintasunaz konturatzea,lortu du. Gaia sakona zela eta ni gaiaren azalean nenbilela ohartu naiz. Horregatik ikastaroa  oso oso aberasgarria eta gomendagarria dela iruditzen zait.
Emakumeen presentzia, genero aniztasuna, indarkeria … Personalki menpekotasun egoera horren  kontzientziazio maila handiagoa dut, eta  aldaketarako griña piztu dit.

         Ikastarokide guztiok egin dugu lan. Aurkezpen egunean esan zen bezala,bakoitza bere maila eta egoeratik. Beraz, zorionak eta eskerrak eman guztiori,egin den lana txalotzekoa dela iruditzen zaidalako.

         Hezkidetzan lan egiten jarraituko dut. Guk ikastolan, estrainekoz, hezkidetza lan talde bat osatu dugu.( Dagokion watsap taldea ere). Watsap talde hori oso dinamiko eta bizia da. Albisteak,bideoak,abestiak,…interesgarriak partekatzen ditugu. Gainera, nik bizitakoaren prozesua biltzen duen abesti bezala,talde  horretara bidalitako kanta bat, aukeratu dut.



 Emakumearen indarkeriaren kontrako eguna zela eta,gure ikastolan lehenengo aldiz hainbat ekimen egin ziren. Eta zeharo hunkitu nintzen,gure ikastola horrela apainduta ikusi nuenean eta izandako parte hartze handiagatik.

Talde honek duen proiektotako bat,eta ez oso epe luzera,gure jolas lekuaren 
diseinua,ikuspegi hezkidetzailetik,izango da. Beraz, lanean jarraituko dugu. 

2017/04/22

EMAKUME ERREALAK FILME ETA LIBURUETAN


Nahiz eta "agurra" idatzita izan, irakurri berri ditudan artikulu eta eleberri banakin bueltatzen naiz blog honetara.
Lucia Berlinen liburua irakurtzen hasi ondoren ezin izan nuen utzi bukatu arte. Eskerrak oporretan nengoela!
Artikuluari dagokionez,  hasierako bi paragrafo kopiatzen ditut baina osoa irakurtzea merezi duela uste dut, hemen lotura:
Ver series o películas mostrando a las mujeres tal y como somos hace que nos enamoremos de nosotras mismas, que nos sintamos de carne y hueso, y no figuras que cuelgan temerosas al otro lado del hilo telefónico

Cuando tomas conciencia feminista, ya no existe un sólo momento del día en el que puedas desconectarla para intentar disfrutar de alguien o de algo donde brillen tintes machistas. También es cierto que, personalmente, si existiera un botón que parara automáticamente la perspectiva de género, yo no lo pulsaría. No me siento mal estando incómoda con personas o situaciones machistas. Quiero estar incómoda. Quiero cabrearme. Creo que he llevado la venda demasiado tiempo.
A cuenta del feminismo, he dejado atrás libros, personas, películas, actividades y series, entre otras muchas cosas. Las he dejado felizmente atrás, debería añadir. Antes de tener conciencia feminista todo era mucho más turbio. Había situaciones y personas que me rechinaban y no sabía justificar por qué. Y cuando no puedes explicar qué es lo que sientes, te lo callas, no lo compartes, te lo guardas. Y te acaba haciendo bola. Mi vida, como la de cualquier feminista, ha ido transformándose en una experiencia mucho más liberadora gracias a que he sabido ponerle nombre, apellidos y razones a todas esas cosas y personas que nos dañaban o hacían revolvernos en la silla en mayor o medida. 






2017/04/21

Laura Freixas: "...en el momento en el que ya no existen leyes que sometan a las mujeres, la cultura ocupa el lugar de esas leyes"

Kaixo berriro:  ikusten duzuenez, astero leiho honetara irteten ohituta, ez naiz gai ezer idatzi gabe pasatzeko denbora luze.

Hemen doa beste ekarpen bat, oso interesantea nire iritziz. Ea zer iruditzen zaizuen Laura Freixas-en artikulua.

ME PARECE UNA INGRATITUD IMPERDONABLE RENEGAR DEL FEMINISMO

Eta artikulua motz gelditzen bazaizue, hemen oso liburu interesantea ere bai. Nire ustez.

Ondo izan!


2017/04/16

Hasiera guztiek amaiera dutelako ...




Dudarik gabe, esperientzia oso aberasgarria izan da. Nire inguru hurbilean, “hezkidetza” hitza erabat ezezaguna zen, eta niretzat ere bai. Ikastaroarekin, ni elikatzeaz gain, gainontzekoengan interesa piztea ere lortu dudala esango nuke. Jadanik badakite zer den eta beraiek ere beharrezko ikusten dute. Pertsona zein profesional mailan handi egin naizenaren uste ez, ziurtasun osoa daukat. Azken finean, bizitzeko, harremantzeko ikuspegi berri bateko ateak irekitzen dizkizulako hezkidetzak. 



Prozesu osoa laburbilduko duen abesti bat aukeratzekotan hasierako berarekin geratuko nintzateke: makakoren marea de gente. Izan bat egiten dut bertako bi ideiekin: aniztasunaren garrantzia, desberdina aberatsagoa dela; eta tantaz tanta itsasoak sortzen direla. Hau da, hezkidetzaren iraultza norbanakoak hasten da baina talde izaera oso handia ere badu, indarrak batuz eraldaketa handiagoak.

 


Ikastaroari lotuko zenizkiokeen 3 hitzei erreferentzia eginez, ondorengoak izango lirateke:

  • ·         Hazkuntza pertsonala

  • ·         Sentimendu gazi/gozoak: emakumeak historian zehar eta gaur egungo gizartean jasaten duen egoera dela eta. Aurrera pausu handiak egin dira eta oso pozgarria da baina oraindik asko dago egiteko.

  • ·         Bizimodu bat; behin hezkidetzaren ateak irekirik, bizia ikusteko eta jokatzeko ate berriak irekitzen dira.


Ikaskuntza. Nire buruari buruz ikasi dut, lehenik eta behin gaiarekiko nuen ezjakintasuna handia zela. Eta nola, ezjakintasun horren ondorioz, gizarteak inposaturiko jarrera eta pentsaerak itsu itsuan jarraitzen nituen nire hautu pertsonalak izango baziren lez. Hitz gutxitan, erabat baldintzaturik bizi nintzela eta oraindik ere bizi naizela.  Ikastaro kideekin izandako elkarrekintzak erabat positibotzat baloratzen ditut; izan ere, guztiok bizipen zein esperientzia ezberdinak bizi izan ditugu eta horrek elkar elikatzera eraman gaitu: informazioa partekatu, euskarri ezberdinen berri eman, positiboki baloratu esku hartzeak plazaratu … 

Zer esango zeniekete hezkidetzaren inguruan interesa duten edo piztu diezuen horiei? Dudarik gabe bertan murgiltzeko. Pertsona moduan hazteko aukera paregabea dela, gizartekide aktiboagoa izateko, parekideagoa … baina nahiz eta aktibo izan nahi ez, pertsonalki hausnartzeko eta jabetzeko ezinbestekoa dela deritzot. Nire pertsonalki, mundua beste begi batzuez ikusteko oso baliagarria egin zait. Ikusteko eta ikus nazaten.


Etorkizunera begira    egia da bai hasiera guztiek amaiera dutela, eta jadanik ikastaroari iritsi zaiola berea baina; nire iritziz, hezkidetzarena ez da hasi eta amaitzen den horietakoa. Behin bertan sarturik, aurrera joatea besterik ez dago.  Aurrera, elkarrekin indarrak batuz eta tokian tokiko esku hartzeak eginez … izan ere oraindik bide oso luzea dugu aurretik.
Hezitzaileen garrantzia ere aitortu nahiko nuke, gure jarrerak eredu bai dira aurrentzat. Hori dela eta, eskola curriculumaz (ezkutu bai agerikoa) hausnartzea funtsezkotzat jotzen dut. Eta  esan bezala indarrak batzea, eskola komunitate osoaren inplikazioa funtsezkoa izanik.

 


Plazer bat izan da, ondo izan!!!!