Hilabete batzuk elkarrekin pasatu ditugu eta hilabete hauetan zuekin gauza asko bizi, hausnartu, desikasi, asmatu, pentsatu, identifikatu, komunikatu... egin ditut, baina, batez ere, zuen ondoan BETAURREKO MOREAK JANTZI DITUT ETA GAUZA ASKO IKASI DITUT. Orain ulertu dut zer den hezkidetza, orain ulertu dut feminismoa, orain ulertu ditut gauza asko eta asko...
Benetan, mila esker eman didazuen guztiagatik eta betaurreko moreak inoiz ez kentzea espero dut.
Eta hemen uzten dizuet, hitz hauek idazten ditudan bitartean, asmatzen ari naizen testua:
"Txikia nintzenean nire laranja erdia aurkitu behar nuela esan zidaten, eta sinetsarazi zidaten ni ez nengoela osorik. Horregatik, munduan zehar nire laranja erdia bilatu nuen: mendi guztietara joan nintzen, itsasoan begiratu nuen, zuhaitz guztien atzean bilatu nuen, elurra ere arakatu nuen..., baina nire laranja erdia ez zegoen inon.
Nekatuta, arratsalde batean, zuhaitz baten azpian eseri nintzen eta eguzkia, pixkanaka-pixkanaka, ezkutatzen zen bitartean, nire barruan ahots bat entzun nuen:
ez jarraitu zure bilaketarekin, ez duzu behar. Behar duzun guztia zugan dago. Ez duzu laranja erdirik behar, laranja osoa zarelako.
Orduan, egia handi horretaz konturatu nintzenean, etxera itzuli nintzen irribarre zabal batekin aurpegian:INOIZ EZ NINTZATEKE BAKARRIK EGONGO, SINETSARAZI ZIDATEN BEZALA".
Espero dut zuen gustukoa izatea, baina da orain sentitu dudana.
Bukatu da hau ere, aurretik emozioa eta nolabaiteko erreparoa eragiten duten bizipen gehienak bezala eta hemen nago, ezin ordenaturik bizitako guztiak.
Gogorra izan da eta atsegingarria aldi berean, astebururo denbora lapurtu dit eta ordainetan balazta jarri eta nire buruarekin izan eta pentsatzeko aukera eskaini. Eskerrak konplize izan zaituztedan asteroko gogoetetan! Zuen lana eta irakasleon animoak akuilu izan dira nirea egiteko; ezin nuen inola ere galdu halako talde ederraren parte izatearen aukera.
Sakona da ikastaroak nigan utzitako arrastoa; eraman ditu berarekin nituen lotsa eta beldur batzuk eta loratu ditu hainbat poz eta ilusio. Aldi baterako irrintzia dut aldarri eta GORA BORROKA FEMINISTA! lelo.
Bueltarik ez duen bidea elkarrekin egiten jarraituko dugu, indartsuago, beteago.
Bide luze honen ostean, guztiok agurtzeko momentua iritsi da. Lan handia egin dugulakoan nago eta eskerrak eman nahi dizkizuet guztioi asko ikasi baitut zuen laguntzarekin. Hezkidetzak, feminismoak, elka artekoen zaintzak, tratu onek... etengabeko eginbeharra suposatzen dute eta bidea hasi besterik ez dugulakoan nago. Guzti honek jarraikortasun bat behar du eta horretaz konziete gara. Eskolak eta ikastetxeak hezkidetzaz zipriztinduz lortu dugu, guztiok batera ehundu dugun sare morearekin!
Ikastaro honetako ibilbidea luzea izan da, eta Hezkidetzan bereziki lantzen den Feminismoez gain, zaintza izan da gai garrantzitsuenetariko bat.
Geure buruaz hasiz besteak zaintzea ezinbestekoa da eskola bezalako komunitate garrantzitsu batean, eta hori lantzeko baliabide eta material onak jaso ditugu hilabete hauetan. Hurrengo pausua hauek gure inguruan eta komunitatean aplikatzea izango da.
Hasiera gorabeheratsu samarra izan nuen eta kostatu
zitzaidan pixka bat formakuntzan sartzea, baina behin irakasleen laguntzaz
hasita, oso interesgarria izan da prestakuntza honetan parte hartzea.
Formakuntza bizia izan da, baina ikaskideen arteko parte-hartzearen bidez eta
irakasleen laguntzari esker, bidea atsegina izan da.
Beraz, ikastaroarekin lotuko nituzkeen 3 hitz hauek
lirateke: Intentsua, bizia eta malgua.
Bestalde, maila pertsonalean zein profesinalean hausnarketa
sakonak egiteko bidea eman dit ikastaroak eta euki izan du eragina ere nire
inguruan. Alde batetik eskolan, gauza batzuk martxan jarri direlako eta beste
alde batetik nire familian ere, gai guztien inguruan alabekin eta bikotearekin konpartitu
dudalako hausnarketaren bat, eztabaidak sortuz.
Laburbilduz, plazer bat izan da ikastaro honetan parte
hartzea!
Mila esker denoi zuen esperientziak partekatzeagaitik eta irakasleei,
partekatutako baliabideengaitik eta bidean eskeini didazuen laguntzagaitik.
Ikastaroan bizitakoa laburbiltzen duen abesti batzuk etorri
zaizkit burura, baina azkenean honekin geratu naiz, abeslari hau oso gustoko
dudalako: Rozalen-en “Girasoles”
Eta bukatzeko, ertorkizunera begira,
itxaropena, nahia eta asmoa, hau da: Betaurreko moreak behin jantzita ezin direnez kendu (hori da
nire bizipena behintzat), betaurrekoak nire
ingurukoei eskeintzea.
JARRAI DEZAGUN BIDEA EGITEN ESKOLA HEZKIDETZAILERUNTZ!!!
Aste honetan, tratu onak izan dugu gaia
eta tratu onak, hezkuntza komunitatean harremanetarako ardatz izan beharko
liratekela ere hausnartu dugu.
Nire ustez, norbera bere buruarekin eta
gorputzarekin ondo sentitzen bada, elkarbizitza erreztu egiten da. Horretarako,
norbere burua ondo ezagutu behar dugu eta armonian hazi behar gara. Horregaitik
eskoletan ere, oso garrantzitsua ikusten dut emozio, sentimenduak,…lantzea eta
norbanakoen ezaugarrien onarpena baita ere; ikasleak lagundu behar ditugu
autoestimu positiboa izan dezaten, beraien buruetaz harro egoten, seguru
sentitzen eta nahi dutena edo behar dutena beldur gabe adieraztea. Honek kalitatezko
elkarbizitza ahalbideratu dezake eta baita ere ikasketak hobetu eta erreztu. Horrela,
inguruko pertsonekin sortzen ditugun harremanak ere ardurazkoak eta
errespetuzkoak izatea ahalbideratu ditzakegu.
Bestalde, komunitate osoarekin eta
konkretuki familiekin eraikitzen ditugun harremanak aipatu nahi ditut. Askotan,
irakasleagoa familiak gutxiesten dituzte eta alderantziz ere, familiak
irakaslegoa gutxiesten du. Niretzat asko zaindu beharreko harremanak dira
familia-eskolaren artekoa; alde batetik eredu izan behar garelako eta bestetik,
ikaslearen ongizatea nahi dugulako eta eskola-familiaren arteko harremanak
funtsezkoak dira horretarako. Beraz, elkar bizitza osasuntsu baten alde
esfortsu guztiak ipini beharko genituzke, denon onurarako.
Laburbilduz, hezkuntzan lantzeko erronkak, nire ustez, hauek
lirateke:
- Elkarbizitza eta pertsonen arteko harreman positiboak eraikitzeko
ekintzak antolatu.
- Ikasleen eta familien parte hartzea bultzatzen dituzten
ekintzak antolatzea; onartuak, baloratuak eta errespetatuak sentitu daitezen.
- Aurreiritziak sahiestu.
- - Era
kontzientean ekin behar dugu eta kritikoak izan gure jarrerekin: zelako hitzak
erabiltzen ditugun, gertukoak agertzen garen,… enpatiaz jokatu.
- - Geletan
elkar entzutea, errespetua, onarpena, elkar laguntza,…landu.
- - Ingurunearekiko
harremanak zaindu behar ditugu: Ingurua zaindu, birziklatu,…
Aurreko guztia eskoletan, familia zein ikasle eta irakasleekin
lantzeko aproposa izan daitezkeen baliabide hauek proposatzen ditut:
* Gure
eskolan, haur hezkuntzan, erantzukidetasunaren inguruan egiten ditugun
ekintzak: gela barruan, erratza eta palak dauzkagu, area, hamaiketakoko
apurrak,…batzeko. Trapuak mahaiak garbitzeko. Edalontziak ere astean behin
ikasleek garbitzen dituzte; eta baita tenpera poteak ere. Hamaiketakoa ere
ikasleek prestatzen dute. Denek hartzen dute parte.
*Zaintzari buruzko
Naizenek egindako bideoa; zaren bezelakoa maitatua eta onartua izatearen garrantziaz.
· * Bukatzeko,
ingurumenari lotutako bideo hau patekatu nahi dut. Bideo honetan ekofeminismoaren inguruan hitz
egiten dute Yayo Herrerok eta orduñako Ekoizpen proiektuko kidea den Marijo.
Aurreko edizioetako post hau aukeratu dut,baliabide interesgarriak
eskeintzen dituelako; gehienak ikasle nagusiekin erabiltzeko badira ere (ni
HHkoa naiz), azkenengo bideoa oso polita iruditu zait eta gure jarrera
egunerokotasunean hausnartzeko ere bikaina!
.jpg)
